ยังไง แม่จะรับปากทุกอย่างเลย!”
ผู้สูงวัยสองคนจะมีอะไรให้ต้องใช้เงินมากมาย พวกเขาล้วนเป็นปัญญาชนความรู้สูง มีฐานะการงานดี ถือเป็นชนชั้นกลางในเมืองหลวง ซุนเจี้ยนคือสมบัติล้ำค่าที่สุดของพวกเขา! ถ้าลูกไม่อยู่แล้ว จะเอาอย่างอื่นไปทำอะไรกัน
จางหลิงส่ายหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้น “ไม่เอา ฉันไม่เอาอะไรทั้งนั้น ฉันต้องการแค่คุณ! ซุนเจี้ยน ฉันขอร้องคุณล่ะ คุณอย่าไปนะ อย่าทิ้งพวกเราสองแม่ลูกเลย ลูกยังเรียกคุณว่าพ่อไม่ได้เลยนะ คุณอย่าไปได้ไหม ต่อให้คุณหมดสติไปก็ไม่เป็นไร ฉันจะดูแลคุณเอง ฉันแค่อยากจะเห็นคุณไปตลอด…”
ซุนเจี้ยนอุ้มลูก ส่วนอีกมือลูบศีรษะจางหลิง ลมหายใจหอบถี่ น้ำตาไหลลงมาจากดวงตาทีละหยดๆ ริมฝีปากสั่นระริกเอ่ยด้วยเสียงที่ค่อนข้างสั่นเครือ “ถ้าฉันตายไปแล้ว เธอจะแต่งงานใหม่ก็ได้นะ… ส่วนบ้านเธอจะเก็บไว้ก็ได้ หรือจะขายก็ได้เหมือนกัน… ฉันจะทำพินัยกรรมไว้ให้”
“ไม่เอา! ฉันไม่เอา ฉันไม่เอาอะไรทั้งนั้น ฉันจะไม่แต่งงานใหม่ ฉันจะเลี้ยงดูลูกของพวกเราจนโต ฉันจะบอกให้เขารู้ว่าพ่อของเขาคือพ่อที่ดีที่สุดในโลก!” จางหลิงทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ร้องไห้โฮออกมา
เหตุการณ์ทั้งหมดภายในห้องทำให้ทุกคนที่เห็นจิตใจหดหู่หม่นหมอง พยาบาลสาวกับหมอเริ่มน้ำตาร่วงแล้ว จากเป็นกับจากตาย มีเพียงคนที่เคยประสบถึงจะเข้าใจ ถ้าไม่เคยประสบกับตัว ต่อให้คุณพูดแค่ไหน อธิบายมากเท่าไร ก็ไม่เข้าใจความรู้สึกนั้นอยู่ดี แสนเศร้าหมอง! ซุนเจี้ยน
