กำลังสั่งเสีย
สุดท้าย เขาก็มองไปที่ผู้เป็นแม่ “แม่ครับ ผมรักแม่นะ ผมกตัญญูอยู่เลี้ยงแม่ตอนแก่ไม่ได้แล้ว ถ้าชาติหน้ามีจริง ผมจะไม่เป็นลูกชายแม่อีก จะไม่ให้แม่ต้องมาลำบากเพราะผมแล้ว ผมจะเป็นวัวเป็นม้าชดใช้แม่”
อารมณ์ของซุนเจี้ยนค่อนข้างพลุ่งพล่าน พูดๆ ไปก็หายใจหอบถี่ขึ้นมา เสียงแจ้งเตือนจากจอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจดังขึ้นมา
เครื่องช่วยหายใจถูกเข็นเข้ามาในจังหวะเดียวกัน จางฮุยหมินมองทุกคน รีบเอ่ยว่า “ใส่เครื่องช่วยหายใจ! ญาติออกไปเถอะครับ…”
“สายสวนปัสสาวะ!”
เวลานี้เอง มีสายเรียกเข้าจากห้องฟอกไต “ผู้อำนวยการจาง ส่งมาได้เลยครับ จะได้เตรียมการไปพร้อมกัน”
จางฮุยหมินรีบตอบรับ แจ้งให้พาตัวผู้ป่วยไปส่งที่ห้อง ญาติผู้ป่วยถูกทิ้งให้ยืนอยู่ด้านหลัง เคว้งควางสิ้นหวัง
เกิดเป็นมนุษย์ สุดท้ายสิ่งที่ตัดใจได้ยากที่สุดก็คือรัก สิ่งที่แบกรับไว้ได้ยากที่สุดก็คือความรับผิดชอบ!
วินาทีที่ซุนเจี้ยนหลับตาลง น้ำตาไหลลงมา ไปครั้งนี้จะมีโอกาสได้พบพวกเขาอีกไหม ดูอีกสักครั้งได้ไหม… เขากลัวตัวเองจะตัดใจไม่ลง…
รอจนพ่อของซุนเจี้ยนมาถึงโรงพยาบาล ซุนเจี้ยนก็ถูกส่งไปฟอกเลือดแล้ว ตอนนี้สถานการณ์เขาไม่สู้ดี
สองชั่วโมงต่อมา… ซุนเจี้ยนถูกเฝ้าสังเกตอาการ สภาพร่างกายของเขาทนรับความทรมานต่อไปไม่ได้แล้ว
จางฮุยหมินเริ่มหารือร่วมกับเกาหรงฮว่ารวมถึงผู้อำนวยการคนอื่นๆ อีกครั้ง ได้ข้อสรุปว่า “จำเป็นต้องหาแหล่งตับให้ได้ภายในสองวันนี้ ไม่
