อย่างนั้น…ถ้าผู้ป่วยต้องเผชิญสถานการณ์วิกฤตแบบนี้อีกครั้ง คงยากจะยื้อไว้ได้แล้ว!”
ซุนเจี้ยนถูกบังคับยื้อชีวิตต่อไปสองวันอีกครั้ง! หลังจากครอบครัวซุนทราบข่าวนี้ ทั้งบ้านไหนเลยจะสนใจอย่างอื่นอีก เริ่มติดต่อหาบุคคลต่างๆ ใช้เงินหลักล้านหยวนเพื่อเริ่มหาแหล่งตับให้ได้! แต่บางครั้ง แหล่งตับก็ถูกจองไว้หมดแล้ว จำเป็นต้องรอ ใครบ้างล่ะที่ไม่จำเป็นต้องใช้ยื้อชีวิตต่อไป จะมีใครยอมขายกันเหรอ ก็มีอยู่หรอก! แต่ก็ใช่ว่าจะเอามาใช้ได้จริง! พอถึงช่วงเวลาที่จำเป็นก็ยังหาได้ยากจริงๆ บางครั้งปัญหาที่แท้จริงก็ไม่ได้อยู่ที่เงิน ต่อให้เป็นมหาเศรษฐีร้อยล้านก็ต้องเตรียมตัวจองและเสาะหาไว้ล่วงหน้าเหมือนกัน ภาวะตับวายฉุกละหุกเฉียบพลันแบบนี้ ค่อนข้างยุ่งยากจริงๆ จะทำยังไงดี
ในเวลานี้เอง ฟ่านซิงหัวได้มาหาเกาหรงฮว่า “ผู้อำนวยการเกา ฉันคือแม่ของซุนเจี้ยนค่ะ ฉันมาหาคุณเพื่อทำการทดสอบดูว่าฉันพอจะบริจาคตับให้กับซุนเจี้ยนได้ไหม เป็นผู้บริจาคได้หรือเปล่า”
เกาหรงฮว่าตะลึงไปทันที “เรื่องนี้ คือว่าเป็นแบบนี้ครับ หัวข้อการผ่าตัดปลูกถ่ายตับยังไม่สมบูรณ์ ต่อให้คุณมีความเข้ากันได้ ก็ยังไม่แน่ว่าพวกเราจะเอามาใช้ได้”
ฟ่านซิงหัวเอ่ยด้วยรอยยิ้มขมขื่น “ฉันแคอยากลองดูค่ะ คงไม่มีข้อกำหนดด้านกฎหมายในเรื่องนี้ใช่ไหมคะ”
เกาหรงฮว่าเห็นสถานการณ์ก็พอจะเดาออกราวเจ็ดแปดส่วนแล้ว แต่ว่า… ก็อย่างที่ฟ่านซิงหัวว่า เรื่องนี้ไม่มีความผิดจริงๆ ลองทดส
