ในงานเลี้ยงวันนี้หลายคนต่างดื่มไปเยอะมาก!
ขงเสียงหมิงเองก็เช่นกัน เขาดื่มอย่างมีความสุขมาก ไม่รักษาภาพพจน์การเป็นผู้นำมณฑลตงหยางของตนเลย
ในทางกลับกัน เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่ของเฉินซาง ทำให้หลังจากดื่มมากๆ เข้า ก็เข้าไปดื่มกับชาวบ้านไปหลายแก้ว ทำให้พวกชาวบ้านตื่นเต้นมาก
พวกเขายังเคยดื่มกับผู้นำระดับมณฑลแบบนี้เสียที่ไหน ทว่าหลังจากวันนี้ พวกเขาจะเคยแล้ว
แม้ตอนคุยโวก็พูดถึงเรื่องนี้ได้แล้ว!
ถึงขั้นที่แม้แต่เฉาเจิ้งจากกระทรวงการต่างประเทศ อาบาเตรองประธานาธิบดีปากิสถานยังมาดื่มกับพวกชาวบ้าน
นี่อาจจะเป็นวันที่ชาวหมู่บ้านหนานซานมีหน้ามีตาที่สุด ทว่าวันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันที่ไม่ธรรมดา พวกเขาไม่เพียงแค่มีหน้ามีตา แต่ยังมีศักดิ์ศรี!
พร้อมกับที่รถหลายคันเข้ามาจอด ผู้หญิงกลุ่มหนึ่งเดินลงจากรถ!
พวกเธอแต่งตัวดีมาก เข้าร่วมงานเลี้ยงเหมือนกัน แต่แต่งตัวอย่างประณีต ที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขาแต่ละคนดูเหมือนสาวรุ่นแม่วัยกลางคนที่ยังคงมีเสน่ห์!
“สุขสันต์วันแต่งงานค่ะหมอเฉิน!”
เสี้ยวเถียนฮวายิ้มพูด
“ฉันใส่ซองหนึ่งพันหยวน แต่…ฉันอยากลงทุนสร้างฟาร์มหมูหนึ่งหมื่นตัวที่นี่!”
ฟูอวี้ฟางพยักหน้า
“ใช่ เราเองก็พิจารณาดูแล้ว แผนของเราคือการสร้างฟาร์มผักแล้วส่งไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อเพิ่มรายได้ให้กับเกษตรกร!”
เฉินกัวฮว้าที่อยู่ข้างๆ เห็นแบบนี้ ก็เหมือนคิดอะไรอยู่ และคนที่เข้ามาเสนอแผนการลงทุนก็มา
