มณฑลอันดับสองของตงหยาง จางอุนยังอยู่ที่บริษัทเภสัชกรรม ตอนนี้มีความเป็นอยู่ไม่เลวเลย
เฉินเจออดถามไม่ได้“จริงสิ นายจะไม่เช่ารถสู่ขอดีๆ สักหน่อยจริงๆ นะเหรอ”
เนื่องจากทางบ้านของฉินเยว่อยู่ที่อันหยาง ระยะทางค่อนข้างไกล ดังนั้นสองครอบครัวก็ต้องพิจารณาถึงเช่นกัน ยังคงตัดสินใจว่าจะเช่าโรงแรมในจิ้นหยางเป็นบ้านเจ้าสาว จากนั้นเฉินซางก็จะไปรับฉินเยว่ที่โรงแรม แบบนี้ทั้งสะดวกสบายและลดปัญหา
โรงแรมถูกจองไว้แล้ว พรุ่งนี้จี้หรูอวิ่นจะมาจัดเตรียม แต่จากจิ้นหยางถึงหมู่บ้านหนานซานก็ห่างกันประมาณหนึ่งชั่วโมง จำเป็นต้องมีขบวนรถรับตัวเจ้าสาวเพื่อพากลับมา รถของเฉินเจอคือเมอร์เซเดส-เบนซ์คลาสสิก นี่คือรถที่เฉินเจี้ยนซานมีไว้ประดับบารมี แต่ว่า…ถึงอย่างไรก็ค่อนข้างเก่าแล้ว
เฉินซางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม“ไม่จำเป็นต้องใช้รถหรูขนาดนั้นหรอก แค่เอารถของญาติมิตรไปรับกลับมาก็พอแล้ว ให้ในหมู่บ้านเราได้ครึกครื้นกันหน่อยก็โอเคแล้ว พี่ไม่จำเป็นต้องจ้างรถหรูๆ มากมายแบบนั้นเลย ผมก็แค่หมอคนหนึ่ง ต้องถ่อมตัวหน่อย”
เฉินเจอยิ้ม“โอเค ก็เตรียมไว้แต่เนิ่นๆ แล้วล่ะ ใช้รถ BMW ของเพื่อนฉันนำขบวน แล้วตามด้วยรถออดี้สารพัดสี”
เฉินซางพยักหน้ารับ“พี่พึ่งพาได้มากเลย! รอเสร็จงานแล้วผมจะตอบแทนพี่อย่างดี”
ใช่ว่าเฉินซางจะขาดเงิน อีกทั้งใช่ว่าจะจ่ายเงินไม่ไหว เพียงแต่หลายปีมานี้ก็นับว่าได้พบเห็นโลกมาไม่น้อยเช่นกัน อีกทั้งตัวเขาก็ไม่ใช่คนค้าขาย ไม่จ
