บทที่ 644 ผู้อยู่เบื้องหลัง
เมื่อทุกคนได้ยินจูชีท่องตำราก็มีอันต้องตะลึงต่อความจำอันเลิศล้ำของเขา จนลืมไปแล้วว่าพวกตนมาทำอะไรที่นี่
จนกระทั่งฝ่ายโจทก์ยิ่งฟังก็ยิ่งกระวนกระวาย ตั้งท่าจะวิ่งหนี แต่เพราะยืนนานเกินไป ขาเป็นเหน็บชา จึงเป็นเหตุให้สะดุดล้ม คนทั้งหลายค่อยได้สติคืนมา
เขากระเสือกกระสนขึ้นมาได้ก็วิ่งหนีออกไปข้างนอก
แต่นายอำเภออวี้หงซิ่นหรือจะยอมปล่อยให้เขาหนีไปได้?
“จับเขาเอาไว้!”
ทันทีที่คำบัญชาดังขึ้น เจ้าพนักงานในศาลก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พุ่งตัวออกไปจับคนผู้นั้น
ขณะที่บริเวณประตูของศาลมีคนที่มาร่วมชมความครึกครื้นมากมายขวางอยู่ เขาจะวิ่งหนีได้ไวปานไหน เมื่อถูกคนหลายคนช่วยกันจับตัวเอาไว้ก็ยังถูกเจ้าหน้าที่ศาลตามมาจับตัวกลับไปได้อยู่ดี
ปัง!
นายอำเภออวี้หงซิ่นเคาะไม้สถิตยุติธรรมเสียงดัง ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เหลียงเฉิงเยว่ เจ้ายังมีอะไรจะพูดไหม?”
เหลียงเฉิงเยว่ถูกเจ้าพนักงานศาลจับแขนสองข้างและกดร่างไว้บนพื้น เขาพยายามดิ้นรนลุกขึ้นมา แต่หลังจากพบว่าลุกขึ้นมาไม่ได้ก็ก้มศีรษะลง ใบหน้าคลุกฝุ่น
“เหลียงเฉิงเยว่!” นายอำเภออวี้หงซิ่นตวาดถามอีกครา “ยังไม่รีบสารภาพออกมาอีก ระหว่างจูอั้นโฉ่ว (ผู้สอบได้ที่หนึ่งแซ่จู) กับเจ้ามีเรื่องผิดใจอันใด เจ้าจึงใส่ความเขาเช่นนี้? ก่อกวนการสอบเคอจวี่ ดูหมิ่นพระมหากรุณา มีโทษหนักนะ…”
คำถามคาดคั้นติดต่อกันดังก้องอยู่ริมโสต เหลียงเฉิงเยว่ตัวสั่นสะท้า
