บทที่ 643 ตกตะลึงพรึงเพริด
แท้จริงแล้ว ในใจจูชีก็แตกตื่นลนลานเช่นกัน
เขาเป็นคนซื่อ แต่ใช่ว่าจะไม่เข้าใจอะไรเสียเลย
เขาฟังออกว่าตอนนี้ตนเองกำลังถูกคนใส่ร้าย กล่าวหาว่าเขาทุจริตในการสอบเสี้ยนซื่อ
แต่เขาไม่ได้ทำนี่นา!
คำถามพวกนั้นเขาทำได้ ทำไมจะต้องทุจริตด้วย?
ไม่จำเป็นเลย
จูชีเข้าใจดี แต่ปากกลับเงอะงะ ไม่รู้ว่าควรอธิบายอย่างไร
ครั้นเห็นว่าสถานการณ์ย่ำแย่ขึ้นทุกที เขาก็ทั้งร้อนใจและรู้สึกว่าไม่ได้รับความเป็นธรรม เขาไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ เขาทำข้อสอบด้วยตัวเองแท้ ๆ ไฉนจึงกลายเป็นว่าเขาโกงข้อสอบไปเสียได้?
ถ้ารู้แต่แรกว่าจะทำให้ทุกคนต้องพลอยลำบากเช่นนี้ เขาก็คงไม่เรียนหนังสือ ไม่มาเข้าร่วมการสอบเคอจวี่แล้ว เป็น ‘คนสมองทึ่ม’ อยู่ในบ้านต่อไปก็พอ
ความคิดของจูชีเรียบง่าย เขาขบคิดไปไม่ถึงปัญหาที่ลึกซึ้งกว่านี้ เพียงเข้าใจว่าตอนนี้เขาทำให้ทุกคนเดือดร้อน ส่วนสาเหตุที่เขาทำให้ทุกคนเดือดร้อนนั้นก็เพราะเขามาสอบเคอจวี่ และที่เขามาสอบเคอจวี่ก็เพราะเขาเรียนหนังสือ
ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ถ้าเขาไม่เรียนหนังสือ ทุกอย่างก็คงจะไม่เกิดขึ้นแล้วน่ะสิ?
ในยามนั้นเอง พลันได้ยินจูซานกล่าวกับเขาเช่นนั้น ในที่สุดเขาจึงเริ่มมีความหวัง
พี่สามมีวิธีแก้สถานการณ์ใช่ไหม?
จริงด้วย พี่สามของเขาฉลาดออกปานนั้นจะต้องมีวิธีแน่นอน!
เขากะพริบตาที่มีน้ำตาเอ่อคลอ แววตาเต็มไปด้วยความศรัทธาเชื่อมั่น
จูซานเห็นแววตาเช่น
