แต่ควรไปนั่งรอในโรงน้ำชาสักแห่ง แล้วส่งคนมาสังเกตการณ์แทนมากกว่า
ตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า ทุกคนล้วนมาดูนายอำเภอพิจารณาคดี ตอนนี้ใคร ๆ ต่างก็รุมล้อมเข้ามาหาเขา
ภายในศาล นายอำเภออวี้หงซิ่นเบิกตัวอาจารย์เสินกับลูกศิษย์แล้ว
“ใต้เท้านายอำเภอ คนอื่นข้าไม่กล้าพูด แต่ถ้าเป็นซุ่นเต๋อ ข้ากล้าเอาศีรษะเป็นประกัน เขาไม่ใช่คนที่จะทุจริตในการสอบอย่างแน่นอน” อาจารย์เสินเดินออกมาข้างหน้า แสดงคารวะต่อนายอำเภออวี้หงซิ่นขณะกล่าวอย่างจริงจัง
คนอื่น ๆ ก็ทยอยรับประกันให้จูชี
ขณะที่ฝ่ายโจทก์โวยวายมาจากอีกฝั่งว่า พวกเขาเป็นพวกเดียวกัน ย่อมจะปกป้องกันเองอยู่แล้ว
เขายืนกรานให้ใต้เท้านายอำเภอถามว่า คนแซ่จูผู้นั้นเข้าสำนักศึกษาตั้งแต่ตอนไหน ไม่ใช่อัจฉริยะเสียหน่อย เขาจะสอบได้ดีขนาดนี้ภายในระยะเวลาสั้น ๆ แค่นี้ได้อย่างไร?
คุณชายเยี่ยนแห่งตำบลอี้คังยังเสียที่หนึ่งให้กับอีกฝ่าย
……
เรื่องนี้เต็มไปด้วยประเด็นชวนเคลือบแคลงสงสัย อย่าว่าแต่ฝูงชนที่อยู่นอกศาล กระทั่งนายอำเภออวี้หงซิ่นที่นั่งอยู่บนบัลลังก์พิจารณาคดียังประหลาดใจ
ระหว่างการสอบ เขาหยุดยืนอยู่หน้าห้องสอบของจูชีหลายครั้ง พบว่าเด็กคนนี้จดจ่ออยู่กับการทำข้อสอบ ตวัดพู่กันเขียนอย่างลื่นไหลประหนึ่งมีเทพยดาช่วยเหลือ
แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ทุจริตในการสอบ
เพราะนอกจากการลักลอบนำโพยเข้ามาแล้ว ยังสามารถท่องคำตอบของข้อสอบที่ได้รู้มาล่วง
