ดจะเป็นพลทหารไปตลอดชีวิต ไม่คิดอยากเลื่อนตำแหน่งเร็วขึ้นสักหน่อยหรือ? ถ้าอยากก็ต้องบุก
“เอาเลย!”
“ไอ้เวร! ข้าจะสู้กับมันเอง!”
“บุก!”
“บุก!”
……
ทันใดนั้น คนกลุ่มหนึ่งก็ฮึกเหิมขึ้นมา พากันประกาศศักดา “ดี เจ้าบอกว่าบุกอย่างไรพวกข้าก็จะบุกอย่างนั้น พวกข้าจะฟังเจ้า!”
ใบหน้าเล็กขนาดเท่าฝ่ามือ แผลที่ถูกหิมะกัดบนหน้าจูลิ่วยังไม่หายดี แต่บนใบหน้ากลับเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิม เขาบอกแผนการของตัวเองออกไปด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยม
กองทหารทัพหน้าที่สามารถแทรกซึมเข้ามาได้ ไม่ใช่ว่าเป็นบุคคลที่มากด้วยประสบการณ์และไหวพริบหรือ?
แต่ในยามนี้ ดวงตาทั้งสองข้างของเหล่าทหารผู้มากประสบการณ์กลับเปล่งประกาย “เจ้าหนุ่ม ลุยเลย!”
“เอาเลย!”
“ถ้าบอกว่าบุกก็บุก ข้าจะสู้!”
“บุก!”
……
จูซานเสิ่นและจูซื่อเสิ่นคงคาดไม่ถึง ทางฝั่งนางไม่ได้เตรียมทำอาหารไว้ด้วยซ้ำ คนก็กินข้าวกลางวันกันมาแล้ว ทั้งยังมาอวยพรปีใหม่ด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น แม้สมาชิกครอบครัวจะไม่ได้มากันหมด แต่เย่อวี๋หรานก็พาคนที่ยังไม่ได้แต่งงานสองคนในครอบครัวมา รวมถึงพวกเหลนที่วิ่งไปทั่วมา ‘อวยพรปีใหม่’ ให้ผู้อาวุโสทั้งสอง
ยามที่มาก็ไม่ได้มามือเปล่า ยังหิ้วของขวัญอวยพรปีใหม่มาด้วย
ในบรรดาคนที่มา จูชีโตที่สุด ถูกดันให้ออกมากล่าวคำอวยพรเป็นคนแรก “ท่านปู่ ท่านย่า หลานชายจูซุ่นเต๋อขอคำนับพวกท่าน สุริยันจันทรารุ่งเรือง สุริยันจันทราโชติช่วงเคียงกัน อายุยืนยาวดั่งเช่นต้
