่ คำซุบซิบนินทาเหล่านั้น ถึงจะไม่ได้พูดออกมาต่อหน้านาง แต่นางย่อมจะเคยได้ยินมาไม่มากก็น้อย
ตอนนั้นนางได้แต่ข่มกลั้นโทสะเอาไว้ แค้นใจจนอยากเสกเด็กเข้าท้องตัวเองให้ได้เสียเดี๋ยวนั้น
กระทั่งมารดาบังเกิดเกล้าของนางยังคิดว่านางอาจมีลูกไม่ได้ จึงเที่ยวไปหาตำรับยาให้กำเนิดบุตร
ตอนนี้ในที่สุดก็ตั้งครรภ์เสียที หลิวซื่อยังจะนั่งติดที่ได้อย่างไร หากไม่ใช่เพราะวันนี้เป็นวันข้ามปี นางก็อยากกลับบ้านเดิมไปแจ้งให้ทุกคนทราบเสียตั้งแต่ตอนนี้เลยทีเดียว
แต่ตอนนี้ยังไปไม่ได้ หรือนางควรไปเจรจากับพี่สะใภ้ใหญ่ สลับให้ตนเองได้กลับบ้านเดิมเป็นคนแรกดีไหมนะ?
หลิวซื่อตรงไปหาหลิ่วซื่อทันที บอกว่านางอยากแลกวันกลับบ้านเดิมกับอีกฝ่าย
“เรื่องนี้…ไม่ดีกระมัง?” หลิ่วซื่อได้ยินแล้วก็รู้สึกว่าไม่ถูกธรรมเนียม แต่ไม่รู้จะแย้งอย่างไร
นางเป็นสะใภ้ใหญ่ วันกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมจึงอยู่อันดับแรก ถ้าน้องสะใภ้รองแลกไปแล้วลือกันออกไป คนข้างนอกจะต้องคิดว่านางทำอะไรลงไปเป็นแน่
สกุลหลิ่วค่อนข้างอนุรักษ์นิยม หลิ่วซื่อสามารถจินตนาการได้เลยว่าถ้านางกลับไปช้ากว่าเดิมหนึ่งวันแล้วจะได้รับโทษอย่างไรที่บ้านเดิม
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะเจ้าคะ? พวกเราตกลงกันตามนี้ก็แล้วกัน” หลิวซื่อไม่สนใจว่าพี่สะใภ้ใหญ่จะตกลงหรือไม่ นางประคองหน้าท้องที่ยังคงไร้เค้าลางแต่อย่างใดออกไปจากครัว
“เจ้าจะไปไหน? พวกเราจะต้องทำอาหารกันแล้วนะ…” หลิ่วซื่ออยากเตือนว่าวันนี้คนที่ร
