่างเปิดเผย
อย่าว่าแต่สะใภ้เยาว์วัยสองคนนั้น กระทั่งจูเอ้อร์เม่ยก็อดคิดไม่ได้ว่า ‘ที่แท้ข้าก็เป็นคนดีปานนี้ ทำไมตัวข้าเองกลับคิดไม่ถึงเลยนะ?’
ทันใดนั้น นางก็ยืดอกนั่งหลังตรง รู้สึกว่ามีจิตใจกว้างขวางขึ้นมา
“เมียเจ้าใหญ่ เจ้าสบายใจได้ ต่อไปข้าจะเรียกพวกเด็ก ๆ มากินข้าวด้วยแน่นอน ตราบใดที่ข้ามีข้าวกินก็จะไม่ปล่อยให้หลานของข้าต้องหิวโหยเด็ดขาด”
จูเอ้อร์เม่ยรับปาก นางไม่กล้ารับรองว่าตนเองจะสามารถเรียกสะใภ้ใหญ่มากินข้าวด้วยกัน แต่นางกล้ารับประกันว่านางจะเรียกพวกหลาน ๆ มาอย่างแน่นอน
ถ้าเหล่าเฉียนกับเฉียนซินกล้ามาโวยวาย นางก็จะไล่พวกเขาออกไป
หลังจากเย่อวี๋หรานชี้แจงเหตุผลให้ฟัง ภรรยาของเฉียนซินก็ไม่คิดสั้นอีกแล้ว
ถึงอย่างไรเรื่องราวก็ถูกกำหนดแน่นอนแล้ว นางก็ไม่อาจทำอะไรได้อยู่ดี
นอกจากนี้ เรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีผลดีกับนางเลยเสียทีเดียว
ก็เหมือนที่ท่านป้าว่าไว้ ต่อให้ไม่แยกเรือน แม่สามีกับพวกน้องสะใภ้ยังใช้ชีวิตอยู่ในเรือนสกุลเฉียน อย่างมากก็คงเหมือนกับที่ผ่านมา แต่ถ้าแม่สามีพาครอบครัวน้องสะใภ้แยกเรือนออกไป อย่างเลวร้ายที่สุดก็คือนางกับลูก ๆ ได้กินไม่อิ่มก็เท่านั้นเอง
แต่ถ้าแม่สามีกับน้องสามีเต็มใจให้ความช่วยเหลืออย่างลับ ๆ นางกับลูก ๆ ก็จะได้มีชีวิตที่ดีขึ้นบ้าง
นอกจากนี้ เหล่าเฉียนกับเฉียนซินก็ยังอยู่ในคุก กว่าพวกเขาจะออกมาก็อีกหลายปี
ในช่วงเวลานี้ นางย่อมสามารถ…
เดินทางไปรอบเดียวก็สามาร
