ากที่ว่าการอำเภอก็มาจับคนถึงเรือนตนเอง?
แต่หลี่ซื่อยังไม่ทันได้ถาม เย่อวี๋หรานก็เอ่ยขึ้นเสียก่อน
“ช้าก่อน” เย่อวี๋หรานคิดไม่ถึงเลยว่าผู้อื่นจะไม่ถามเลยสักนิด มาถึงก็จะจับตนเองทันที “พวกท่านช่วยบอกข้าได้หรือไม่ว่าข้าทำอะไรผิดหรือ ไฉนจู่ ๆ ก็มาจับคน?”
นางพลันไม่แน่ใจแล้วว่าเหตุใดเจ้าหน้าที่สอบสวนจึงมาปรากฏกายที่นี่
ถ้าเป็นเพราะเรื่องนั้น หมายความว่านางล่อปลาตัวใหญ่ออกมาได้แล้ว?
“เจ้าทำอะไรผิด ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร? ไปพูดกับนายอำเภอเองเถอะ” เจ้าหน้าที่ไม่คิดจะพูดกับนางดี ๆ แม้แต่น้อย บอกให้คนจับเย่อวี๋หรานมัดเสีย
เจ้าหน้าที่หมู่บ้านสกุลจูเห็นเช่นนั้นก็ร้อนใจ หมู่บ้านสกุลจูของพวกเขายังต้องให้จูต้าเหนียงพาไปสู่ความมั่งคั่งร่ำรวยอยู่นะ ถ้ามัดคนไปทั้งอย่างนี้ ต่อไปพวกเขาจะทำอย่างไร?
“พี่ชายท่านนี้ ข้าคือเจ้าหน้าที่ประจำหมู่บ้านสกุลจู” เขารีบออกมาขวางไว้แล้วกล่าวว่า “เคยไปทำธุระที่อำเภอมาก่อน ไม่รู้ว่ายังจำข้าได้หรือไม่?”
เจ้าหน้าที่ที่เดินนำอยู่หน้าสุดมองมา “อืม พอจำได้ ทำไมหรือ ท่านก็อยากถามว่าเป็นเรื่องอะไร?”
ความจริงเขาจำหน้าเจ้าหน้าที่หมู่บ้านสกุลจูไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ได้ยินอีกฝ่ายบอกว่าตนเองเป็นเจ้าหน้าที่ประจำหมู่บ้าน เขาย่อมต้องไว้หน้าอีกฝ่ายบ้างไม่มากก็น้อย
ถึงอย่างไรพวกเขาก็ยังต้องขอความร่วมมือจากเจ้าหน้าที่ประจำหมู่บ้านทั้งหลายในการเรียกเก็บภาษีและเกณฑ์แรงงานเป็นประจำทุกปี
ไม่อย่างน
