ชีวิตของคนเรามีการตัดสินใจเลือกนับครั้งไม่ถ้วน การเลือกที่ต่างออกไปแต่ละครั้งย่อมนำมาสู่ชีวิตที่ไม่เหมือนเดิม
ทันทีที่ตัดสินใจเลือกไปแล้ว ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาอย่างไรล้วนไม่อาจเสียใจทีหลัง
เพราะโลกนี้ไม่มียารักษาความเสียใจทีหลัง!
นางคิดว่า ต่อให้สวรรค์มอบโอกาสให้นางเลือกใหม่ได้อีกครั้ง เมื่อเผชิญสถานการณ์เช่นนี้ นางก็คงจะเลือกเหมือนเดิมอยู่ดี
เดิมทีตั้งใจว่าจะจากไป แต่เมื่อมาเห็นภาพนี้ กานอี้เซียนก็ต้องชะงักฝีเท้า
เห็นจูต้าเหนียงเป็นเช่นนั้น เขาก็รู้สึกทำใจไม่ได้
ที่แท้ เขาก็ไม่ได้ดูคนผิดไป นางยังคงเป็นจูต้าเหนียงที่ใจดีและมีหัวใจเร่าร้อนผู้นั้น แต่ว่า…
แต่น่าเศร้าที่สวรรค์กลับเล่นตลกกับนางครั้งมโหฬาร
กานอี้เซียนถอนหายใจเบา ๆ เฮ้อ…
หลังจากที่ลังเลเล็กน้อย เขาก็พลันหายวับไปจากตรงนั้น แล้วปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งภายในเรือนสกุลจู
เย่อวี๋หรานสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวจากด้านหลังจึงหันไปมอง
เมื่อนางเห็นเขาก็อึ้งไปเล็กน้อย “เจ้า…มาได้อย่างไร?”
ร่างกายขยับไปเองโดยไม่ต้องคิด นางพยายามใช้ร่างบังหลุมข้างหลังตัวเองเอาไว้
แต่ร่างกายของคนผู้หนึ่งจะใหญ่โตได้สักเท่าไหร่ นางให้พี่น้องสกุลจูช่วยกันขุดหลุมนี้เพื่อดักคน ขนาดย่อมไม่เล็ก
ร่างกายของนางจึงบังไม่มิด
“ข้ารู้หมดแล้ว” กานอี้เซียนพูด
เย่อวี๋หรานพลันประหวั่นลนลาน “เจ้าฟังข้าอธิบายก่อน ข้าไม่ได้อยากฆ่าคนจริง ๆ นะ แต่เขา…เขาตกลงไปเอง!”
“ข้าสาบาน ข้า
