รู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ อยู่ดี”
ต่างฝ่ายต่างหยั่งเชิงกัน
คนหนึ่งหยั่งเชิงสารพัดแต่กลับไม่ยอมบอกว่าเป็นยาพิษชนิดไหน อีกคนวาจาเท็จจริงผสมปนเป กล่าวออกมาโต้ง ๆ ว่าข้าไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ท่านยังปิดบังอะไรอีก?
ยอดฝีมือปะทะกัน ไร้แสงดาบเงากระบี่ เพียงผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะอย่างลับ ๆ
แม้ท่านหมอไป๋หลี่น้อยจะสงสัยในตัวเย่อวี๋หรานอย่างยิ่ง แต่หยั่งเชิงมาครึ่งค่อนวันแล้วกลับไม่ได้รายละเอียดที่ต้องการแต่อย่างใด จำต้องบอกชื่อยาพิษออกมาอย่างจนใจ “พิษทองคำดำ”
เย่อวี๋หรานงุนงง “พิษทองคำดำคืออะไร? ทองคำมีสีดำด้วยรึ?”
ท่านหมอไป๋หลี่น้อยอธิบายว่า “ไม่ใช่ยาที่ทำจากทองคำ แต่เป็นชื่อยาจีนชนิดหนึ่ง ตอนพิษกำเริบจะทำให้ร่างกายคนเปลี่ยนเป็นสีดำทั่วร่าง จึงเรียกว่า พิษทองคำดำ…”
หากต้องการแก้พิษชนิดนี้ไม่ยาก เพียงใช้ของจำพวกถ่าน กำมะถัน เป็นต้น บดให้ละเอียดเป็นผง
ใช้ครั้งละหนึ่งเฉียนครึ่ง โดยนำไปผสมกับน้ำอุ่น
จากนั้นท้องไส้จะคำรามดุจฟ้าร้อง ให้ไปเข้าห้องสุขาขับออกมา ทำเช่นนี้ครบสามครั้งก็เป็นอันเรียบร้อย
ใช้ศัพท์แสงเสียเลิศลอย ถ้าชาติที่แล้วเย่อวี๋หรานไม่เคยเรียนภาษาโบราณมาก่อนคงไม่เข้าใจว่าท่านหมอไป๋หลี่น้อยหมายถึงอะไรแล้ว
เดิมทีเย่อวี๋หรานอยากแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ แต่ก็คิดว่า ไม่ถูกต้องกระมัง ถ้าเขาตรวจสอบข้าจะต้องสืบทราบว่าข้าเป็นคนสอนหนังสือให้เด็ก ๆ ในครอบครัวเป็นแน่
ถึงตอนนั้นถ้ากลับมานึกทบทวนเหตุการณ์ในวันนี
