ยล้วนไม่พูดอะไร แต่เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนนี้กลับกระโดดออกมาพูดเนี่ยนะ?!
นางทำแบบนี้หมายความว่าอย่างไร?
นางคิดว่าเด็กอย่างนางจะมาสั่งสอนเขาได้งั้นเรอะ?
แบบนี้มันกบฏแล้ว!
“ท่านพ่อ!”
“ท่านพ่อ ท่านทำอะไร?”
“ท่านพ่อ ท่านอย่าโมโห ปาเม่ยไม่ได้ตั้งใจ…”
……
จูต้า จูเอ้อร์ จูซื่อ และจูอู่แตกตื่นกันหมด พวกเขารีบลุกขึ้นมาแล้วโถมเข้าไปกอดเอวจูเหล่าโถว ขวางอยู่ระหว่างบิดาและบุตรสาว ด้วยกลัวว่าบิดาของพวกตนจะตบน้องสาวอีกครั้ง
จูปาเม่ยโตขนาดนี้แล้ว มาตบหน้านางต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ ต่อไปจูปาเม่ยจะสู้หน้าคนอื่นได้อย่างไร?
จูปาเม่ยอัดอั้นใจเหลือประมาณ ขอบตาแดงก่ำโดยพลัน นางโตมาจนป่านนี้ ท่านแม่ยังไม่เคยแตะต้องนางแม้แต่เส้นขน สามีที่นอกใจภรรยาตัวเองอย่างเขามีสิทธิ์อะไร?!
นางเชิดหน้าขึ้นเสียงใส่จูเหล่าโถว
“ท่านตีสิ ตีข้าให้ตายไปเลย!”
“ข้ามันเนรคุณแล้วจะทำไม?”
“แน่จริง ท่านก็ตีข้าให้ตายเลยสิ!”
……
หลิ่วซื่อ หลิวซื่อ หลี่ซื่อ และหลินซื่อตระหนกยิ่ง รีบกอดจูปาเม่ยแล้วดึงตัวออกมาอีกฝั่ง
ดึงคนพลางผลัดกันเกลี้ยกล่อมว่า “ปาเม่ย เจ้าก็พูดให้น้อยลงหน่อยเถอะ!”
“ใช่แล้ว ปาเม่ย เรื่องมันผ่านไปแล้ว เจ้าจะพูดขึ้นมาทำไม?”
“ปาเม่ย เจ้าอย่าทำอะไรโง่ ๆ!”
……
เมื่อครู่ก่อนนั้นเป็นจูซื่อกับจูอู่ที่ถูกตำหนิ แค่พริบตาเดียวกลับกลายเป็นจูเหล่าโถวทะเลาะกันกับจูปาเม่ย
จูปาเม่ยที่ไม่เคยได้รับความน้อยเนื้อต่ำใจมาก่อนระเบิดอารมณ์อ
