สนิทมิตรสหาย แค่หาคนช่วยงานสักกลุ่มก็ทำงานเสร็จเรียบร้อย ไม่เหลือมาถึงคนนอก
งานที่พี่เป้าพูดถึง เป็นเพราะเขามีผลประโยชน์ร่วมกันกับพ่อบ้านเหล่านั้น จึงแบ่งตำแหน่งงานมาให้
งานเหล่านั้นไม่เข้าตาพี่เป้า แต่เขาก็ไม่ถือสาถ้าจะนำมาให้คนอื่นเพื่อผูก ‘น้ำใจ’
ขาใหญ่ของจูต้าเหนียงยังไม่พอ เขายังต้องกระชับความสัมพันธ์ให้มากขึ้น ในอนาคตความร่วมมือระหว่างพวกเขาจะได้ใกล้ชิดและมั่นคงกว่าเดิมไม่ใช่หรือ?
เมื่อกลับถึงเรือน เย่อวี๋หรานก็บอกเรื่องงานรับจ้างชั่วคราวต่อจูซื่อกับจูอู่
เรื่องอื่นไม่ได้พูดมาก เพียงให้พวกเขาสองคนทำไปตามเห็นสมควร
“ขอรับ ขอบคุณท่านแม่ ท่านวางใจได้ เรื่องนี้พวกข้าจะต้องจัดการให้ท่านอย่างหมดจดงดงามแน่นอน!” จูซื่อกับจูอู่ยิ้มจนเห็นฟันขาว เห็นได้ชัดว่าดีใจอย่างยิ่ง
ที่นาของครอบครัวมีพี่ใหญ่กับพี่รองดูแล เรื่องด้านนอกมอบหมายให้พี่สาม เหลือแค่พวกเขาสองคนที่ยังไม่รู้ว่าตนเองควรทำอะไร
ไม่อาจทำนา ไม่อาจค้าขาย พวกเขาก็ต้องหาทางออกให้ตัวเองสักทางสิ?
เห็นว่าเย่อวี๋หรานไม่ได้ไม่เห็นด้วยที่พวกเขาจะไปทดลองดู ทั้งคู่ก็ยิ่งปีติยินดีขึ้นไปอีก แอบสาบานในใจว่าจะต้องทำให้ประสบความสำเร็จให้มารดาพวกเขาเห็น
“งานรับจ้างอะไรกัน? ต้องไปกี่วัน? ช่วงนี้ที่เรือนก็ยุ่งมากแล้ว ถ้าขาดคนไปคงไม่ดีกระมัง?” จูเหล่าโถวได้ยินเรื่องนี้ก็อดจะคิดมากไม่ได้
เขาอายุมากแล้ว คงไปทำงานรับจ้างด้วยไม่ได้
เจ้าใหญ่กับเจ้ารองต้อ
