มคนคงไม่สามารถเรียกหลินจือไป๋ว่า ‘พี่หลิน’ ได้อย่างสนุกสนานเหมือนเดิมอีกแล้ว ทั้งที่ตอนมายังดีๆ กันอยู่เลย!
เซี่ยซินอี๋เองก็อึ้งไปเหมือนกัน ทำไมจู่ๆ หลินจือไป๋ถึงกลายเป็นบุคคลหมายเลขสามแห่งวงการวรรณกรรมฉีโจวที่มีสถานะรองแค่หูเหวยและสืออวิ๋นไปได้ล่ะ?
เดี๋ยวก่อน!
หรือจะเป็นเพราะเรื่องนัดดวลวรรณกรรมฉีฉู่?
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ แววตาของเซี่ยซินอี๋ก็อดซับซ้อนขึ้นมาไม่ได้ สุดท้ายแล้วก็เป็นเพราะวงการวรรณกรรมฉีโจวไม่มียอดฝีมือระดับท็อปที่สามารถข่มวงการวรรณกรรมฉู่โจวได้ลงสินะ ถึงได้ต้องไปเชิญหลินจือไป๋ที่เป็นคนนอกมาเป็นตัวช่วยแบบนี้?
ทว่าในห้องไลฟ์สด
ผู้ชมกลับพากันตื่นเต้นขึ้นมาในทันที!
‘เช็ด!’
‘เคาะแล้ว!’
‘ต่อไปท่านมหาเศรษฐีก็คือนายกกิตติมศักดิ์แห่งวงการวรรณกรรมฉีโจวของเราแล้ว!’
‘ตำแหน่งนายกกิตติมศักดิ์สมาคมนักเขียนนี่มันระดับไหนกันน่ะ?’
‘อำนาจบริหารอาจจะไม่สูงมาก แต่สถานะทางสังคมสูงมาก เป็นรองแค่หูเหวยกับสืออวิ๋นเท่านั้นแหละ’
‘งั้นก็คือหมายเลขสามเลยเหรอ?’
‘ใช่ หมายเลขสามแห่งวงการวรรณกรรมฉีโจว!’
‘เมื่อพิจารณาจากอายุของท่านมหาเศรษฐีแล้ว คราวนี้มันไม่ธรรมดาจริงๆ!’
‘หลักๆ คือกลอนเทศกาลไหว้พระจันทร์ของท่านมหาเศรษฐี
