ย่างละเอียดแล้วครับ และได้ยืนยันความพึงพอใจของทั้งสองฝ่าย ในที่สุดหลังจากผมและประธานหูเหวยได้หารือกันอย่างรอบคอบแล้ว เราตัดสินใจขอเชิญคุณหลินเข้าร่วมงานกับเราอย่างเป็นทางการ ในฐานะนายกกิตติมศักดิ์ของสมาคมนักเขียนฉีโจวครับ! คุณหลินมีความเห็นอย่างไรครับ?”
“มิกล้าปฏิเสธครับ”
หลินจือไป๋ที่บรรลุดีล ‘ปั๊มแรงก์’ ไปแล้ว ครั้งนี้ไม่มีความลังเลเลย
ในงานตกอยู่ในความเงียบงันเป็นเวลาสามวินาที ปัญญาชนบางคนมีสีหน้าซับซ้อนเล็กน้อยไปวูบหนึ่ง ทว่าหลังจากนั้นทุกคนต่างก็พากันปรบมือและส่งเสียงเชียร์!
“ดี!”
“ยินดีด้วยครับคุณหลิน!”
“เป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนาจริงๆ ครับ!”
“ฮ่าๆ ต่อไปคงต้องเรียกว่าท่านประธานหลินแล้วสิ!”
“ฉีโจวเราไม่มีกฎเกณฑ์อะไรมาก เรียกคุณก็ได้เหมือนกัน”
“เพราะพวกเราก็มักจะเรียกประธานหูกับประธานสือว่าคุณกันอยู่แล้ว”
“คราวนี้คุณหลินก็กลายเป็นพวกเราอย่างเต็มตัวเสียที!”
“มิตรภาพระหว่างฉินและฉี!”
สามทหารเสือแห่งวงการวรรณกรรมฉีโจวสบตากันด้วยใบหน้าที่งุนงงเต็มเปี่ยม การกระทำของหลินจือไป๋คราวนี้เท่ากับก้าวขึ้นมานั่งในระดับเดียวกับขุนพลทั้งสองของวงการวรรณกรรมฉีโจวในพริบตาเดียว!
ลำดับอาวุโสมันป่นปี้หมดแล้ว!
ต่อไปทั้งสา