จำได้แค่กฎกติกาพื้นฐานเท่านั้น การบอกว่า ‘พอรู้บ้างเล็กน้อย’ จึงเหมาะสมที่สุด
แน่นอนว่า
ตั้งแต่ระบบอัปเกรดและอัปเดตเวอร์ชันใหม่ หลินจือไป๋ในตอนนี้มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม
ทักษะการดีดกู่ฉินของเขาอาจจะธรรมดามาก แต่ถ้าจำเป็นต้องแสดงโชว์ การยกระดับขึ้นไปสู่ระดับหนึ่งในพริบตาก็ไม่ใช่เรื่องยาก
ไม่มีอะไรมาก
เพียงเพราะในร้านค้าของระบบมีหนังสือทักษะที่เกี่ยวข้องขายอยู่
อาจเป็นเพราะกู่ฉินเป็นเครื่องดนตรีที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่มในวงการเพลงสมัยใหม่ ร้านค้าจึงจัดหนังสือทักษะมาให้เรียนได้โดยตรงล่ะมั้ง
“โอ้?”
คนถามยิ้ม “งั้นดูท่าคนที่เชี่ยวชาญวิชาพิณที่สุดในที่นี้ ก็น่าจะเป็นซินอี๋แล้วล่ะสิครับ”
“ไอ้พวกขี้ประจบ…”
หลินจือไป๋ได้ยินคนข้างๆ พึมพำแว่วๆ
ส่วนคนถามที่เป็น ‘พวกขี้ประจบ’ คนนั้นก็กล่าวต่ออีกว่า
“ส่วนคนที่เดินหมากได้เก่งที่สุด ผมว่าน่าจะเป็นท่านผู้เฒ่าหูครับ”
“วิชาหมากรุกของผมแค่ธรรมดาๆ ครับ” หูเหวยยิ้มพลางกล่าว “ยอดฝีมือหมากรุกตัวจริงคือหลี่ไป๋ แต่เจ้านี่วันๆ เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับกลอนคู่ ไม่ค่อยเดินหมากกับคนทั่วไป พวกคุณเลยไม่รู้ซึ้งถึงความเก่งกาจของเขา”
“ช่วยไม่ได้นี่ครับ”
หลี่ไป๋เบะปาก “ท่านผู้เฒ่าหูเ
