้ ต้องหาวิธีมากลั่นแกล้งพวกเรา ไม่งั้นก็ไม่ยอมให้ข้ามไป”
“เข้าใจแล้วครับ”
หลินจือไป๋พยักหน้าเบาๆ
เจียงโส่วหรังระลึกความหลัง
“ปีที่แล้วแบบทดสอบเหมือนจะเป็นการต่อกลอนคู่มั้ง? แต่ถ้าต่อไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แคถูกลงโทษให้ดื่มเหล้าสามจอกก็ข้ามไปได้เหมือนกัน… พวกพี่ชาย แบบทดสอบปีนี้ของเราคืออะไรล่ะ?”
เจียงโส่วหรังถามเจ้าหน้าที่
“ทายปริศนาอักษรครับ” เจ้าหน้าที่เอ่ย
“ถ้าทั้งสี่ท่านมาด้วยกัน งั้นผมจะออกปริศนาอักษรสี่สิบข้อแล้วกันครับ ขอเพียงทั้งสี่ท่านตอบถูกได้ตั้งแต่สามสิบห้าข้อขึ้นไป ผมจะให้คนพายเรือที่เก่งที่สุดพาอาจารย์ทั้งสี่ท่านข้ามไปครับ”
“ต้องตอบถูกตั้งสามสิบห้าข้อเลยเหรอ? ทำไมคะแนนสูงจัง?”
เจียงโส่วหรังตาโต
“เห็นหลินจือไป๋คนดังระดับโลกจะข้ามฝั่งไปกับพวกเรา เลยแอบขึ้นคะแนนใช่ไหมเนี่ย?”
“ไม่ใช่ครับ” เจ้าหน้าที่ยิ้มแล้วพูดต่อ “อาจารย์หูเหวยบอกมาว่า ปีนี้ถ้าเห็นพวกเจียงโส่วหรังมาต้องแกล้งให้หนักครับ”
เจียงโส่วหรัง “…”
หลินจือไป๋ยิ้ม “สรุปคือพวกคุณสามคนทำให้ผมพลอยซวยไปด้วยสินะ”
เจียงโส่วหรังหัวเราะตาม
“พี่หลินยืนรออยู่ข้างๆ ก่อน ค่อยดูฝีมือพวกเราสามพี่น้อง! ออกโจทย์มาเลย!”
“ตกลงครับ” เจ้าหน้าที่กล่าว “ภูเขาซ่อนอยู่บนภูเขา!”
ซังจื่อหรงแทบจะโพลงออกมาในทันที “ออก (出 เป็นตัวอักษรภูเขาซ้อนกันสองตัว)”
เจ้าหน้าที่พยักหน้า
“ตอบถูกต้องครับ ข้อที่สองบอกว่ามันเล็กแต่ข้างล่างใหญ่ บอกว่ามันใหญ่แต่ข้างบน
