ตกเป็นตัวประกัน ยังไงก็ไม่ขาดทุนแน่นอน และในตอนนี้เอง
ในที่สุดหลินจือไป๋ก็ชำเลืองมองคอมเมนต์สด
พบว่ามีคนตั้งข้อสงสัยว่าเขาเป็นคนนอกที่ริอ่านจะมาชี้แนะคนใน
หลินจือไป๋จึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า
“ผมมีสำนักพิมพ์เล็กๆ แห่งหนึ่งในฉินโจว พวกคุณคงรู้ใช่ไหมว่าสำนักพิมพ์ทำหน้าที่อะไร”
“ภายนอกอาจจะดูเหมือนแค่พิมพ์หนังสือนิยายหรือสิ่งพิมพ์ทั่วไป แต่จริงๆ แล้วมันคือการจัดการกับเนื้อหา”
“ผมที่เป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ จะเข้าใจเรื่องเนื้อหาบ้างก็น่าจะสมเหตุสมผลมีตรรกะรองรับใช่ไหมครับ?”
พอจะมีตรรกะอยู่นิดหน่อยจริงๆ แหละ
เหมือนกับนักเขียนนิยาย ต่อให้เขาจะไม่ใช่คนเขียนบท
แต่อย่างน้อยความสามารถในการผูกเรื่องของเขาก็ไม่เป็นที่สงสัย
ในเมื่อหลินจือไป๋เป็นเจ้าของสำนักพิมพ์เล็กๆ อย่างน้อยก็ต้องเข้าใจนักเขียน การที่เขาจะแต่งเรื่องได้ก็คงนับว่าพอถูไถ?
พอถูไถมากจริงๆ แต่ในไม่ช้าก็มีแฟนคลับเข้ามาให้ข้อมูล
‘สำนักพิมพ์เล็กๆ ที่ท่านมหาเศรษฐีบอก = สำนักพิมพ์ที่ใหญ่ที่สุดในฉินโจว’
‘สำนักพิมพ์เล็กๆ นั้นของท่านมหาเศรษฐี ก็แค่มีมูลค่าประเมินเกินหมื่นล้านเท่านั้นเอง (หัวเราะ)’
‘ช่างเป็นสำนักพิมพ์ที่ ‘เล็ก’ จริงๆ เพื่อนคนไหนไม่เข้าใจไปเสิร์ชดูค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับสำนักพิมพ์ฉินโจวได้เลย’
พรืด!
‘เจอแล้วแทบกระอักเลือดเลย นี่น่ะเหรอที่เรียกว่าสำนักพิมพ์เล็กๆ?’
‘สมกับเป็นท่านมหาเศรษฐีจริงๆ มีเพียงชื่อคนที่เรียกผิด ไม่มีฉายาที่เรียกผิด!’
