สุด
ส่วนขาหลังทั้งสองข้าง หลินจือไป๋ วางแผนจะเอาไปทำข้าวหมกแกะ รสชาติข้าวหมกแกะสไตล์ซินเจียงก็นับว่าเป็นที่สุดเหมือนกัน
แน่นอนก่อนจะลงมือต้องจัดการให้เรียบร้อยเหมือนกัน โดยเฉพาะต้องดับกลิ่นสาบของเนื้อแกะ
ทว่าเนื้อแกะจะมีกลิ่นสาบแรงไหม บางทีก็ไม่ได้เกี่ยวกับเทคนิค แต่เกี่ยวกับสายพันธุ์และสภาพแวดล้อมที่มันเติบโต
แกะแถวเขาลี่ซานสายพันธุ์ดี จัดว่าเป็นแกะที่แทบจะไม่มีกลิ่นสาบเลย หลินจือไป๋ เลยทำได้อย่างคล่องมือมากขึ้น
และแล้วหลังจากหั่นแยกชิ้นส่วนต่างๆ ของแกะ หลินจือไป๋ ก็เริ่มวางแผนว่าแต่ละส่วนจะเอาไปทำเมนูอะไรบ้าง
ใช่แล้ว เหตุผลที่ซื้อแกะตัวนี้มาก็เพราะ หลินจือไป๋ อยากทำโต๊ะจีนแกะทั้งตัว!
ในรายการ ‘เยือนเขาลี่ซาน’ ถ้าได้ทำโต๊ะจีนแกะทั้งตัว แล้วเชิญแขกรับเชิญสิบกว่าคนมากินด้วยกันจะดีขนาดไหน!
แน่นอนว่าที่บอกว่าเชิญ ความจริงก็คือเก็บเงิน หลินจือไป๋ ไม่เคยทำธุรกิจที่ขาดทุน
แกะตัวนี้ราคาหนึ่งร้อยเหรียญดอกท้อ คืนนี้ หลินจือไป๋ จะถอนทุนคืนมาให้หมดทุกเหรียญเลย!
และแล้วหลังจากหมักขาหลังแกะข้างหนึ่งเสร็จ หลินจือไป๋ ก็มุ่งหน้าไปที่เตาดิน
“เย่อิง มาช่วยพัดไฟหน่อย”
“ได้…” เย่อิงหันซ้ายหันขวา “แล้วต้องจุดยังไง?”
“ตรงนั้นมีช่องอยู่ คุณไปหาพวกฟืนมาจุด หรือจะใช้ถ่านเข้าไปด้วยก็ได้ ผมซื้อมาจากตลาดแล้ว”
“อ้อ!”
เย่อิงทำตามคำสั่งของ หลินจือไป๋ อย่างว่าง่าย พอเตาร้อนได้ที่ หลินจือไป๋ ก็ให้เธอดับไฟแล้วสาดน้
