ัง นี่เขาจะตั้งชื่อให้แกะทุกตัวเลยเหรอ?’
‘ท่านมหาเศรษฐีคือคนประเภทที่นอกจากรูปโฉมงดงามแล้ว ยังมีจิตวิญญาณที่น่าสนใจอีก’
ฉีเจียนเจียเองก็รู้สึกขบขัน ถามว่า “แล้วแกะตัวแรกเมื่อกี้ ทำไมคุณไม่ตั้งชื่อให้ละ?”
“ตัวแรกเหรอ?” หลินจือไป๋ เอ่ย “ตัวแรกชื่อ ‘มานหยางหยาง’ (แกะน้อยที่เชื่องช้า) เพราะในบรรดาแกะไม่กี่ตัวนี้ มันอ้วนที่สุด คงจะวิ่งไม่ค่อยไหว”
พูดไปพลาง แกะตัวที่ห้าก็ถูกจับได้พอดี หลินจือไป๋ โกนขนให้มันอย่างคล่องแคล่ว แล้วทำท่าทางจับๆ เอ่ยว่า
“แกะตัวนี้ถึงจะไม่ อ้วนเท่าตัวแรก แต่เนื้อดูแน่นมาก ถ้าเอาไปต้มซุปแกะน่าจะหอมน่าดู ผู้กำกับครับ แกะตัวนี้กี่เหรียญดอกท้อเหรอ?”
“แบะ!”
แกะตัวนี้ราวกับจะฟังออก ถีบขาสองข้างใส่ หลินจือไป๋ ทันที แล้วอาศัยแรงถีบนั้นชิ่งหนีไป
“โอย!”
หลินจือไป๋ โดนแกะถีบเข้าอย่างจัง ความจริงไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่ แต่การเหยียดหยามกลับรุนแรงมาก จึงเอ่ยด้วยความโมโหวา “เฟยหยางหยาง (แกะน้อยที่เดือดปุดๆ) ตัวแสบ!”
“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!”
ทุกคนต่างพากันกุมท้องหัวเราะตัวงอ ทุกคนดูออกว่า หลินจือไป๋ ไม่ได้เป็นอะไร แค่โดนแกะถีบเข้าที่หนึ่ง แรงของมันไม่ได้เยอะขนาดนั้น
เพียงแต่ตั้งแต่ถ่ายทำรายการ ‘เยือนเขาลี่ซาน’ มาจนถึงวันนี้ เป็น หลินจือไป๋ ที่คอยปั่นหัวคนอื่น กระทั่งกลั่นแกล้งทุกคนมาตลอด นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะมาเสียท่าให้กับแกะตัวหนึ่ง
ทำให้ทุกคนรู้สึกสะใจอยู่ไม่น้อย จึงพากันหลุดขำออกมาทันที
‘ทำ
