ิงต้องเสียสละอย่างมากที่มาหลบอยู่ที่นี่ นึกไม่ถึงเลยว่าจะถูกหลินจือไป๋จับได้ง่ายๆ แบบนี้ แถมยังเผยที่หลบซ่อนของแกะตัวอื่นไปอีก
หลินจือไป๋มุ่งตรงไปยังหลังบ้านสีขาวทันที ที่นี่มีที่กำบังเยอะมาก เขาไม่มีความอดทนพอจะค้นหาอย่างช้าๆ จึงตะโกนออกไปว่า
“อาจารย์เจียนเจียครับ คุณได้รับรางวัลพิเศษหนึ่งครั้งครับ”
“รางวัลอะไรคะ?”
หลังพุ่มไม้พุ่มหนึ่ง ใบหน้าที่งดงามจนน่าทึ่งโผล่ออกมา เธอก็คือฉีเจียนเจีย หลินจือไป๋เอ่ยอย่างจริงจัง “รางวัลในครั้งนี้พิเศษมากครับ คุณต้องไปรวมกลุ่มกับพวกลูกแกะที่เหลือให้สำเร็จ ภายใต้การไล่ล่าของฝูงหมาป่าเสียก่อน พวกเราถึงจะประกาศให้ทราบได้ครับ”
“แกะที่เหลือเหรอคะ?” ฉีเจียนเจียกล่าว “นอกจากฉันยังเหลือใครอีกคะ?”
หลินจือไป๋เอ่ย “อาจารย์จางซีหยางกับอาจารย์ฉินเลี่ยนครับ”
“ฉันไม่รู้ว่าจางซีหยางอยู่ที่ไหนนะคะ” ฉีเจียนเจียไม่ได้เอะใจเลย พึมพำกับตัวเองว่า “ส่วนฉินเลี่ยนฉันพอจะรู้ตำแหน่ง ไปหาเธอก่อนแล้วกัน…”
พูดจบฉีเจียนเจียก็เคลื่อนที่อย่างระมัดระวัง ไม่หลบซ่อนตัวอีกต่อไป โดยไม่รู้เลยว่าทีมงานที่อยู่ข้างหลังเธอก็คือหลินจือไป๋ แค่หลินจือไป๋ยื่นมือออกไปเธอก็จะถูกจับทันที
แต่เห็นได้ชัดว่าหลินจือไป๋ไม่พอใจจะจับแค่ฉีเจียนเจียเพียงคนเดียว พวกแกะน้อยพวกนี้พอจะรู้ตำแหน่งของกันและกันอยู่ นี่แหละที่เรียกว่าสั่งปลาไปหาหัว ปล่อยสายเบ็ดยาวตกปลาตัวใหญ่
“เธอมาได้ไงเนี่ย?”
เกมรอบนี้เหลือเวลาแ
