ค่ห้านาทีสุดท้าย ฉีเจียนเจียหาฉินเลี่ยนจนพบ
ฉินเลี่ยนประหลาดใจมาก เกมใกล้จะจบแล้วไม่ใช่ว่ายิ่งควรซ่อนตัวให้ดีเหรอ ทำไมฉีเจียนเจียคนนี้ถึงยังวิ่งพล่านไปทั่วอีก?
“มีภารกิจลับค่ะ” ฉีเจียนเจียเอ่ยอย่างจริงจัง “ขอแค่พวกเราหาจางซีหยางเจอ และรวมตัวแกะสามตัวสุดท้ายได้ ก็จะปลดล็อกรางวัลพิเศษค่ะ”
“รางวัลอะไรเหรอ?”
“ทีมงานไม่ได้บอกค่ะ”
“งั้นก็หาจางซีหยางก่อน เหลือเวลาอีกห้านาที รางวัลนี้ไม่เอาก็เสียของเปล่า!”
ฉินเลี่ยนเชื่อสนิทใจ เพราะสีหน้าของฉีเจียนเจียดูจริงจังมากจริงๆ จริงจังเสียจน ‘คนเจ้าเล่ห์’ อย่างหลินจือไป๋ยังรู้สึกผิดนิดๆ ฉีเจียนเจียคนนี้คงไม่เคยออกรายการวาไรตี้แน่ๆ ถึงไม่สงสัยในความจริงของคำพูดพวกนั้นเลยสักนิด?
“บางทีพวกเราอาจจะช่วยคนได้นะคะ” ฉีเจียนเจียเดินตามฉินเลี่ยนไปหาจางซีหยาง ปากก็ยังวิเคราะห์ไปตามเรื่อง เธอคิดว่ารางวัลต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่ๆ
“เฮ้ๆๆ พวกคุณจะวิ่งพล่านกันทำไมเนี่ย เหมือนจะเหลือแค่เราสามคนแล้วนะ!”
อีกด้านหนึ่ง จางซีหยางที่ซ่อนตัวอยู่ในท่อระบายน้ำซีเมนต์ เห็นฉินเลี่ยนและฉีเจียนเจียก็พลันตื่นตกใจ
“เช็ดหน้าหน่อยครับ” หลินจือไป๋ขยับเข้าไปหาแล้วยื่นกระดาษทิชชูให้จางซีหยาง
“ขอบคุณครับ” จางซีหยางรับกระดาษทิชชูไป
“จางซีหยาง ตกรอบ!”
จางซีหยางที่กำลังใช้ทิชชูเช็ดหน้าอยู่ถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินเสียงประกาศจากลำโพง ฉีเจียนเจียและฉินเลี่ยนก็อึ้งไปเช่นกัน และขณะที่ทั้งสอง
