ที่พวกเย่อิงจับได้ ก็หมายความว่ากลุ่มสีน้ำเงินจับแกะได้เรียบทุกตัวแล้ว!
ทันทีที่ผลลัพธ์สุดท้ายถูกประกาศออกมา กลุ่มแชทใหญ่ก็ระเบิดพล่าน!
“กลุ่มน้ำเงินมันอะไรกันเนี่ย!”
“ทำไมถึงจับได้ทุกคนเลยละ?”
“ฉันก็โดนหลินจือไป๋จับ!”
“ฉันด้วย!”
“ฉันก็ด้วย!”
“ยังมีฉันอีกคน!”
“บวกหนึ่ง!”
“มีแค่ฉันคนเดียวเหรอที่โดนเย่อิงจับ?”
“ใช่ มีแค่คุณนั่นแหละ”
“แม่ง!”
“เจ็บใจชะมัด!”
“ผู้กำกับ! ฉันขอรายงานว่าหลินจือไป๋ทำผิดกติกา เขาปลอมตัวเป็นทีมงาน!”
ทุกคนต่างพากันโวยวายด้วยความโมโห!
เกมจบลงแล้ว คะแนนกำลังจะถูกสรุป แขกรับเชิญทุกคนต่างมารวมตัวกันที่ศูนย์กิจกรรม แต่สายตาทุกคู่กลับจ้องไปที่หลินจือไป๋อย่างอาฆาต เห็นได้ชัดว่าเรื่องที่หลินจือไป๋ปลอมตัวเป็นทีมงานมาหลอกทุกคน สร้างความแค้นเคืองไว้ไม่น้อย ส่วนเพื่อนร่วมทีมกลับหัวเราะร่า
“จอมขูดรีด คุณนี่สุดยอดจริงๆ!”
เย่อิงยกนิ้วโป้งขึ้นสูง แต่สายตากลับเหลือบมองฉีเจียนเจียอยู่ตลอด ถ้าผู้หญิงนิสัยไม่ดีคนนั้นโดนเธอจับได้ก็คงดี!
“อาจารย์ไป๋! อายุยืนหมื่นปี!”
อูซวงเหมือนแฟนคลับตัวยง ลืมไปแล้วว่าสองวันที่ผ่านมาหลินจือไป๋ขูดรีดตนเองไปมากขนาดไหน
“พวกเราเป็นแชมป์!”
หานเยว่ซวงเองก็ตื่นเต้นสุดขีด สาวๆ กลุ่มสีน้ำเงินทั้งสามชนะใสๆ ได้โดยพึ่งแค่หลินจือไป๋คนเดียว!
“ต่อไปคือเวลาสรุปผลครับ”
ผู้กำกับหวงถิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ในระหว่างที่เล่นเกม ใครโดนใครจับได้ก็ต้องจ่ายเหรียญดอกท้อให้คนนั้น
