ับ เพราะจับไปก็ไม่ได้เหรียญดอกท้อ
ก็ยังคงเป็นคำเดิม นอกจากว่าภายในกลุ่มสีเหลืองจะสื่อสารกัน
และสิ่งที่หลินจือไป๋เดิมพันไว้ก็คือ พวกเขาจะไม่สื่อสารกันในกลุ่มอย่างจริงจัง นอกจากทั้งสี่คนจะรวมตัวกัน
แต่การไล่จับแกะล้วนแยกกันไป ทั้งสี่คนต้องแยกกันรับผิดชอบคนละทิศทาง เป็นไปได้ยากที่จะมารวมกลุ่มกัน
ถ้าเกิดเรื่องเหนือความคาดหมายจริงๆ งั้นก็คงทำอะไรไม่ได้ ยังไงหลินจือไป๋ก็พยายามเต็มที่แล้ว เกมต้องเล่นไปขำไป ยิ่งเสี่ยงมากผลตอบแทนก็ยิ่งสูงนี่นะ
ใกล้ๆ กับถังขยะ
หลังจากเย่อิงได้ยินว่าตัวเองตกรอบ ก็พรวดพราดออกมาจากกองฟาง
“ฉันตกรอบได้ไงเนี่ย? ฉันถูกใครจับได้เหรอ? ยังไม่มีใครแตะต้องตัวฉันเลยนะ!”
“เหมือนฉันก็ตกรอบเหมือนกัน!?”
หานเยว่ซวงที่ตามออกมาก็อึ้งไปครู่หนึ่ง พลันฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ หยิบมือถือออกมาดู ก็พบข้อความที่หลินจือไป๋ส่งมาในกลุ่มย่อย
“พวกคุณเดินเล่นได้อย่างอิสระแล้วนะ ไม่ต้องตื่นเต้น ทำตัวให้เป็นธรรมชาติที่สุด ผมเลียนเสียงประกาศของผู้กำกับเองแหละ”
“เจ้านายเลียนเสียงผู้กำกับ!”
หานเยว่ซวงถึงกับตะลึง แบบนี้ก็ได้เหรอเนี่ย!?
เย่อิงตะลึงงัน “จอมขูดรีดนี่เลียนเสียงผู้กำกับได้เลยเหรอ!?”
“แล้วฉันล่ะ?”
อูซวงที่ยังซ่อนตัวอยู่ทำหน้างุนงง จากนั้นก็ได้ยินเสียงประกาศว่าตัวเองตกรอบแล้ว
“ฉันก็โดนคัดออกแล้วเหมือนกัน!”
อูซวงมุดออกมาจากถุงพลาสติกอย่างตื่นเต้น ดีใจจนเต้นแร้งเต้นกา!
กลุ่มสีเหลือง
เย่จวินจ
