คนหนึ่งในกลุ่มสีเหลืองไม่ได้ดูมือถือ ก็เพียงพอจะปั่นคนพวกนี้ได้แล้ว!
“ท้าฉันเหรอ!?”
เมื่อหลานเหย่เห็นหลินจือไป๋ทำตัวยโสขนาดนี้ ก็รีบเร่งฝีเท้าไล่กวดทันที ขับรถฉันอาจจะสู้นายไม่ได้ แต่เรื่องวิ่งจะยังสู้นายไม่ได้อีกเหรอ!?
“จอมขูดรีดสู้ๆ”
จู่ๆ เสียงของเย่อิงก็ดังมาจากด้านข้าง
หลินจือไป๋หันไปมองก็แทบกระอักเลือดออกมาตรงนั้น เย่อิง หานเยว่ซวง และอูซวง ทั้งสามคนกำลังนั่งโม้กันอย่างเมามันอยู่บนบันไดอย่างสบายใจเฉิบ
โดยเฉพาะเย่อิง ในมือยังถือโยเกิร์ตจากไหนไม่รู้ ไม่รู้ว่าแอบขโมยโยเกิร์ตที่เขาซื้อมาหรือเปล่า กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย แถมยังเชียร์เขาแบบขอไปทีอีกต่างหาก
ให้พวกเธอออกมาเดินเล่นได้อิสระ พวกเธอก็เล่นกันสนุกเลยนะ!
เฮ้อ
ไหนเลยจะมีคืนวันที่สงบสุข หากแต่ใครบางคนแบกภาระหนักอึ้งแทนพวกเธออยู่ต่างหาก
หลินจือไป๋กัดฟันวิ่งหนีต่อไป
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าแผนการของหลินจือไป๋ประสบความสำเร็จอย่างมาก
เพราะยังไงหลานเหย่ก็ไม่ชายตามองพวกเย่อิงเลยสักนิด โลกทัศน์อันคับแคบของเขาตอนนี้ เชื่อว่าสามสาวที่กำลังนั่งวางท่าใหญ่โตอยู่นั้นถูกเพื่อนร่วมทีมของเขาจัดการคัดออกไปหมดแล้ว ต่อไปเขาแค่ต้องจับหลินจือไป๋ให้ได้ กลุ่มสีน้ำเงินก็จะล่มสลายยกทีม!
