ล่อให้พวกคุณเอง”
แกะน้อยสามตัวนี้เป็นของเขา จะปล่อยให้กลุ่มอื่นมาถอนขนแกะได้ยังไง
ระหว่างที่กำลังคุยแผนการกันอยู่ ผู้กำกับในกลุ่มใหญ่ก็แท็กทุกคนอีกครั้ง
[ขอแจ้งกฎกติกาเพิ่มเติม แต่ละกลุ่มจะมีเวลาเป็นหมาป่ากลุ่มละครึ่งชั่วโมง การแตะตัวจะถือว่าจับกุมสำเร็จ หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง กลุ่มสีเหลืองจะเป็นหมาป่า ต่อด้วยกลุ่มสีขาว สุดท้ายคือกลุ่มสีน้ำเงิน อ้อแล้วก็ ห้ามแกะซ่อนตัวในบ้านพัก]
“บรูว!”
โจวหานจิ้นจากกลุ่มสีแดงเริ่มส่งเสียงหอนแล้ว
กู้สิงจากกลุ่มสีแดงเช่นกัน ยิ่งประกาศศักดา “ตอนมัธยมฉันเป็นแชมป์วิ่งลมกรดเชียวนะ!”
ใครเขาจะไปแข่งวิ่งกับนาย
มุมปากของหลินจือไปยกขึ้นเล็กน้อย แม้ร่างกายเขาจะฟิตปั๋ง แต่ถ้าใช้ปัญญาได้ก็จะทำ การวิ่งไล่จับเหนื่อยจะตาย
และแล้วหลังจากกินข้าวเสร็จ หลินจือไปก็พาทั้งสามคนไปหาที่ซ่อน
“ถังขยะใบนี้…”
“อย่าแม้แต่จะคิด!”
ลูกแกะทั้งสามตัวปฏิเสธเป็นเสียงเดียวกัน พวกเธอต่างก็เป็นดาราสาวที่หวงภาพลักษณ์ จะให้ไปซ่อนในถังขยะได้ยังไง สู้ยอมโดนจับซะยังดีกว่า!
“งั้นใช้นี่แล้วกัน…”
หลินจือไปเหลือบไปเห็นถุงพลาสติกสีดำขนาดใหญ่ใบหนึ่งวางอยู่ข้างถังขยะ
“อันนี้ฉันพอรับได้ค่ะ”
จูฉู่เอ่ย หลินจือไปยิ้มกล่าว “งั้นผมสวมให้คุณเอง”
พูดจบ หลินจือไปก็สวมถุงขยะครอบตัวจูฉู่ไว้
“ยังดูเด่นไปหน่อย”
“ให้ผมอุ้มคุณไปไว้หลังเสานั่นไหม?”
“ได้ค่ะ”
หลินจือไปอุ้มจูฉู่ไปวางไว้หลังสิ่งกีดขวาง ถ้าไม่เดินไปด
