ิ
และวินาทีนี้เอง จู่ๆ เสียงเคลื่อนไหวก็ดังมาจากถังขยะ จากนั้นฉีเทียนเหวินก็กระโดดพรวดออกมา หัวเราะร่าพร้อมกับวิ่งหนีสุดชีวิต
“ฉีเทียนเหวิน!”
“นายกล้าซ่อนในถังขยะจริงๆ เหรอเนี่ย!”
ฉีเจียนเจียและหลี่เซียวรู้สึกเซอร์ไพรส์ ไม่คิดสนใจเรื่องอื่น รีบวิ่งไล่กวดฉีเทียนเหวินทันที
“โจวหานจิ้น ฝากไว้ก่อนเถอะ!”
ฉีเทียนเหวินเองก็ไม่รู้ว่าโจวหานจิ้นแอบเห็นเขาตอนไหน หลังจากทิ้งคำขู่ไว้ก็วิ่งหนีสุดชีวิต เขาเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น เอ่ยอาฆาตในใจว่า ถึงตาตัวเองเป็นหมาป่าเมื่อไหร่ จะตามล่าโจวหานจิ้นให้ได้!
และแล้วคนเหล่านั้นก็วิ่งหายลับตาไป
ด้านหลังของหลินจือไป เย่อิงที่ถูกซ่อนอยู่ใต้กองฟางถึงกับเบิกตาโพลงด้วยความตะลึง จ้องมองหลินจือไปอย่างไม่อยากเชื่อสายตา!
จูฉู่ที่แอบอยู่ในถุงพลาสติกสีดำก็ใบหน้างุนงง แทบจะสงสัยว่าหูของตัวเองมีปัญหาหรือเปล่า!
แม้แต่ทีมงานที่ซ่อนตัวเพื่อคอยถ่ายทำกลุ่มสีน้ำเงินก็ถึงกับนิ่งอึ้ง มองหลินจือไปด้วยสายตาที่เหลือเชื่อ!
เห็นๆ! เพราะพวกเขารู้ดีว่า โจวหานจิ้นไม่ได้อยู่ที่นี่เลย!
เมื่อกี้เป็นหลินจือไปที่คุยอยู่กับฉีเจียนเจียและหลี่เซียว แต่ไม่รู้ทำไม หลินจือไปเลียนเสียงของโจวหานจิ้นได้เหมือนเป๊ะ ไม่เพียงแต่หลอกฉีเจียนเจียได้ แม้แต่หลี่เซียวก็ยังไม่สงสัย!
เป็นไปได้ยังไง! ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้! หลินจือไปทำได้ยังไงกัน!
สีหน้าของทุกคนในตอนนี้ราวกับคนเห็นผี!
มีเพียงหานเยว่ซวงที่ซ่อนอยู
