หนิงหลิงได้สำเร็จ
“คนอื่นไปไหนกันนะ?”
ฉีเจียนเจียและหลี่เซียวเดินมารวมกลุ่มกันเพื่อค้นหาทุกซอกทุกมุม และเหมือนกำลังมุ่งหน้าตรงมายังทิศที่หลินจือไปอยู่พอดี
เพื่อนร่วมทีมทั้งสามคนหลบอยู่ข้างหลังหลินจือไป ถ้าสองคนนี้เดินมาวงแตกกระเจิงแน่
สาวๆ กลุ่มสีน้ำเงิน หัวใจเต้นโครมครามขึ้นมาถึงคอ โดยเฉพาะเย่อิงที่ตื่นเต้นจนหายใจถี่ สิ่งที่เธอยอมรับไม่ได้ที่สุดคือการถูกฉีเจียนเจียจับได้!
ทำยังไงดี? หลินจือไปจะล่อพวกนั้นไปทางอื่นไหม?
เมื่อเห็นทั้งคู่เดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เด็กสาวที่ซ่อนตัวอยู่ต่างก็ตกใจใบหน้าซีดเผือด! ทำไมหลินจือไปยังไม่ล่อพวกเธอไปอีกเนี่ย!
เวลานี้เอง จู่ๆ หลินจือไปก็เอ่ยขึ้น “เซียวเซียว เจียนเจีย พวกเธอลองไปดูแถวถังขยะตรงนั้นซิ เมื่อกี้เหมือนฉันเห็นฉีเทียนเหวินอยู่แถวนั้นนะ”
“เหล่าโจว? นายอยู่ไหนน่ะ?”
หลี่เซียวได้ยินเสียงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ที่แปลกคือ เธอได้ยินเสียงของโจวหานจิ้นชัดๆ แต่กลับมองไม่เห็นตัวเขาเลยว่าอยู่ตรงไหน
แต่เธอก็ยังเดินไปทางถังขยะใบนั้นโดยไม่รู้ตัว
ฉีเจียนเจียเองก็ผงะเล็กน้อย เดินไปที่ถังขยะพร้อมกับหลี่เซียวพลางถามว่า “โจวหานจิ้น นายไม่ได้ไปทางตะวันออกหรอกเหรอ?”
“ทางนั้นไม่มีคนเลย ฉันเลยวนกลับมา เมื่อกี้เห็นแกะตัวหนึ่งเหมือนจะหนีไปทางทิศตะวันตกแล้ว ฉันไปตามหาก่อนล่ะ”
“โอเค”
ฉีเจียนเจียและหลี่เซียวเอ่ยรับคำแล้วมุ่งตรงไปที่ถังขยะ แต่ในใจกลับรู้สึกมีบางอย่างผิดปกต
