สินฮวา อีกฝ่ายโดยเนื้อแท้แล้วก็คือทำงานให้เขา
“เป็นอย่างนี้ครับ” หลังจากเริ่นเจียซุนได้รับคำสั่งก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ความจริงแล้วบริษัทของเราก็มีธุรกิจสิ่งพิมพ์ด้านการ์ตูนอยู่เหมือนกันครับ เพียงแต่ที่ผ่านมาไม่ค่อยเปรี้ยงปร้างเท่าไหร่ เลยทำให้คนภายนอกส่วนใหญ่คิดว่าเราตีพิมพ์แต่พวกหนังสือที่เป็นตัวอักษร…”
“งั้นเหรอ?” หลินจือไป๋รู้สึกกระอักกระอวนเล็กน้อย ตนที่เป็นเจ้าของไม่ได้เรื่องเอาเสียเลยแม้แต่เรื่องนี้ยังไม่รู้ “งั้นคุณเตรียมตัวไว้หน่อยนะ อีกเดี๋ยวจะมีมังงะเรื่องหนึ่งที่ต้องตีพิมพ์ในนามบริษัทเรา”
“รับทราบครับ” เริ่นเจียซุนรีบตอบรับทันที
หลินจือไป๋ยังไม่ได้วางสายโทรศัพท์ เขาก็เริ่มพิจารณาถึงปัญหาที่สอง นั่นคือจะใช้นามแฝงอะไรลงซีรีส์มังงะเรื่อง ‘One Piece’ นี้ดี?
จะสร้างตัวตนใหม่ดีไหมนะ? ไปตี้ ฉือตี้ จวินหลิน ปู่เยโหว! สี่ตัวตนก็นับว่ามากพอแล้ว! จะสร้างเพิ่มอีกดูท่าจะไม่มีความจำเป็นเท่าไหร่
อย่างไรเสีย ตอนนี้หลินจือไป๋ก็ไม่จำเป็นต้องคอยพิจารณาวิธีปิดบังตัวตนในทุกๆ เรื่องแล้ว อีกอย่างการมีตัวตนแฝงมากเกินไป เห็นได้ชัดว่าต้องใช้แรงกายแรงใจในการดูแลให้ทั่วถึง ความจริงหลินจือไป๋ได้เริ่มทำการลบออกไปบ้างแล้ว
ตามแผนการที่วางไว้ก่อนหน้านี้ เมื่อรายการ ‘King of Mask Singer’ สิ้นสุดลง หน้ากากของฉือตี้ก็จะถูกถอดออก ทำไมต้องทำเรื่องเกินจำเป็นอย่างการเพิ่มตัวตนอีกละ?
งั้นก็ให้ ‘ปู่เยโหว’ เป็นคนทำ
