อยล้าน!” มหาเศรษฐีจากฝั่งจงโจวถึงกับกระโดดเข้ามาร่วมวงประมูลด้วย ผิดไปจากความคาดหมายของทุกคนโดยสิ้นเชิง เพราะอย่างไรเรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับศึกอักษรวิจิตรระหว่างฉินโจวและจงโจว ตามทฤษฎีแล้วเศรษฐีจงโจวควรจะสนับสนุนจูเกอชิวเหลียงอย่างไม่มีเงื่อนไขสิ แต่อุตส่าห์อดทนมาตั้งนาน สุดท้ายก็ทนไม่ไหว! เมื่อมีคนเปิดหัว ไม่นานก็มีเศรษฐีจงโจวอีกหลายคนพากันเสนอราคาแย่งชิงอย่างดุดัน เกทับราคาทีละสามสิบล้านเป็นอย่างต่ำ!
“สองร้อยสามสิบล้าน!”“สองร้อยหกสิบล้าน!”“สองร้อยเก้าสิบล้าน!”“สามร้อยยี่สิบล้าน!”
มหาเศรษฐีฉินโจวเริ่มไม่พอใจจึงตะโกนสวนกลับไป “พวกคุณชาวจงโจวจะมาผสมโรงอะไรด้วยเนี่ย มันผลงานอักษรวิจิตรของฉินโจวพวกเรานะ!”“ฉินโจวจงโจวอะไรกัน ศิลปะไร้พรมแดน!” เหล่าเศรษฐีจงโจวตอบกลับอย่างเต็มปากเต็มคำ
เศรษฐีฉินโจวรวมพลังกันต่อต้านศัตรูทันที “ภาพอักษรชิ้นนี้จะตกไปอยู่ในมือคนจงโจวไม่ได้เด็ดขาด นี่คือสมบัติล้ำค่าของฉินโจวเรา! ก่อนหน้านี้พวกเรายังไม่ประมูลผลงานของจูเกอชิวเหลียงเลย ตอนนี้พวกแกมีสิทธิ์อะไรมาแย่งผลงานของไปตี้กับพวกเรา?”
“สามร้อยสี่สิบล้าน!”“สามร้อยเจ็ดสิบล้าน!”“ผมให้สี่ร้อยล้าน!”
เหล่าเศรษฐีกลุ่มนี้ราวกับเป็นบ้า เพียงชั่วครู่เดียว ‘อารัมภบทศาลากล้วยไม้’ ก็ถูกเสนอราคาไปถึงสี่ร้อยล้านแล้ว และท่ามกลางการประมูลที่บ้าคลั่ง จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น… “ห้าร้อยล้าน”
ตัวเลขนี้ทำเอาเศรษฐีคนอื่นๆ ถึงกับอ
