้นเรื่อยๆ แม้แต่คนในงานที่ไม่รู้เรื่องอักษรวิจิตร ก็เริ่มถูกกระตุ้นให้ตื่นตะลึงทีละน้อย!
ละเอียดอ่อนมาก! วิเศษมาก! ประหลาดมาก!
นั่นคือความรู้สึกตื่นตะลึงที่มาจากศิลปะ! กลับตรงถึงส่วนลึกของจิตวิญญาณทุกคนอย่างน่าฉงน! คณะตัวแทนทุกทวีปเริ่มมีสีหน้าเปลี่ยนไป โดยเฉพาะคณะตัวแทนจงโจว!
เหล่าเศรษฐีจากทวีปต่างๆ ที่อยู่ด้านล่างเวที ได้เห็นภาพโคลสอัพบนหน้าจอใหญ่ สายตาที่จ้องมองผลงานพู่กันค่อยๆ ร้อนแรงขึ้น แม้กระทั่งลมหายใจแต่ละคนก็เริ่มหนักหน่วง ในงานนับหัวเรียงคนเลยก็ว่าได้! ไม่ว่าจะรู้เรื่องอักษรวิจิตรหรือไม่ ต่างก็ตกตะลึง! พวกเขาสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของอักษรวิจิตรภาพนี้แล้ว!
หรืออาจกล่าวได้ว่า ยิ่งอักษรวิจิตรของไปตี้ภาพนี้ถูกนำเสนอออกมาสมบูรณ์มากแค่ไหน เสน่ห์ของมันก็ยิ่งไม่อาจต้านทานมากเท่านั้น เปรียบเสมือนลำแสงในความมืดที่สว่างจ้าแสบตา!
“คุณพระช่วย!”“เป็นไปไม่ได้!”“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ นี่มันตัวอักษรอะไรกัน ทำไมถึงทำให้คนขนลุกซู่ไปทั้งตัวได้ขนาดนี้”
ผู้ที่ขนลุกซู่เช่นเดียวกัน ยังมีผู้ชมอีกนับไม่ถ้วนจากทุกทวีปที่กำลังชมถ่ายทอดสด แน่นอนว่ากลุ่มที่ตื่นเต้นที่สุดย่อมเป็นผู้ชมชาวฉินโจว!
“แม่เจ้าโว้ย! อักษรวิจิตรนี่มันอะไรกัน! ฉันอยากคุกเข่าเลย!”
“ทั้งที่ฉันเคยเห็นลายมือไปตี้ในงานกวีนิพนธ์มาแล้วแท้ๆ! ทำไมความรู้สึกคราวนี้ถึงต่างกันราวฟ้ากับเหวแบบนี้! มันไม่น่าจะเป็นไปได้นี่นา!”
“สะเทือนเลื่อนลั่นเ