หนุ่มชาวฉินโจวคนนี้มีความกล้าหาญที่น่าชื่นชมจริงๆ”“ตัวอักษรนี้เป็นยังไง?”“แน่นอนว่าดี แต่ต้องรอดูกันต่อไป”
ความจริงลำพังแค่ตัวอักษรเดียวดูเคล็ดลับอะไรไม่ได้มากนัก แต่ทว่า จูเกอชิวเหลียงที่จ้องมองตัวอักษรแรกที่หลินจือไป๋เขียนลงไป กลับใจเต้นแรงขึ้นมาทันที รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ตัวอักษรนี้ไม่ปกติ!
คนอื่นดูไม่ออกเท่าไหร่ แต่จูเกอชิวเหลียงกลับดูออก ตบะที่แฝงอยู่ในตัวอักษรนี้ลึกล้ำเกินหยั่งถึง ลายเส้นพู่กันก็มีความพิเศษมาก! เพ่งมองอีกครั้ง จูเกอชิวเหลียงพลันรู้สึกว่า บนร่างของหลินจือไป๋คล้ายแผ่กลิ่นอายลึกลับพิสดารบางอย่างออกมา! กลิ่นอายแบบนี้พูดไม่ออกบอกไม่ถูก! แต่กลับทำให้จูเกอชิวเหลียงใจเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่น! ราวกับว่าชายหนุ่มที่กำลังตวัดพู่กันอยู่ในขณะนี้ เป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
ความรู้สึกที่เป็นนามธรรมและละเอียดอ่อนแบบนี้ชวนให้งุนงงหาคำตอบไม่ได้จริงๆ จูเกอชิวเหลียงเองก็ยังรู้สึกว่ามันหลุดโลก แต่ความรู้สึกนี้กลับมีอยู่จริง!
ตัวที่สอง ตัวที่สาม ตัวที่สี่… อักษรของหลินจือไป๋เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว!
“ปีรัชศกหย่งเหอที่เก้า ปีนักษัตรกุ่ยโฉว ต้นฤดูวสันต์ เหล่าปราชญ์เมธีมาชุมนุมกัน ณ ศาลากล้วยไม้ เขตซานอิน เชิงเขาไค่วจี เพื่อประกอบพิธีชิวซี เหล่าปราชญ์ผู้ทรงธรรมมาชุมนุมกันพร้อมหน้า ทั้งผู้อาวุโสและผู้น้อย”
“ที่แห่งนี้มีเทือกเขาสูงชัน ป่าไผ่เขียวขจี ทั้งยังมีธ
