ไม่แพ้การต่อโคลงรองเลย
ต้องคำนึงถึงตรรกะหลายอย่าง แถมยังต้องรักษาระดับความยาก นี่ก็เหมือนผู้ที่ทำข้อสอบกับผู้ที่ออกข้อสอบในวิชาคณิตศาสตร์
เซียนทำข้อสอบ ไม่จำเป็นต้องเป็นเซียนออกข้อสอบ!
และในตอนนี้เอง
พิธีกรเหลือบมองตารางคะแนนแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ต่อไปคือโจทย์สุดท้ายในรอบชิงของเราแล้ว ผู้ออกโจทย์คือหลินจือไป๋ค่ะ!”
“สหายหลิน ฉันตั้งตารอโคลงต้นของนายอยู่เลย”
โจวไท่ยิ้มพลางพูด ในใจเขาไม่ได้มองหลินจือไป๋เป็นเพียงรุ่นน้องหรือนักเรียนอีกต่อไป
อีกฝ่ายมีระดับโคลงคู่เหนือกว่าตน ตามธรรมเนียมของวงการวรรณกรรม ตนจำเป็นต้องมอบความเคารพอย่างเต็มที่!
ปรมาจารย์โคลงคู่คนอื่นๆ ก็มองไปทางหลินจือไป๋ด้วยรอยยิ้ม
แม้แต่เจียงเทาที่ตอนนี้กลายเป็นเพียงตัวประกอบไปแล้วก็ยังอดใจคันไม้คันมือไม่ได้
วันนี้หลินจือไป๋ฉายแสงโดดเด่น ทั้งสนามไม่มีใครต้านได้ ท่วงท่าดั่งวีรบุรุษขวางด่านยากที่หมื่นทัพจะฝ่าได้!
แต่หาก…
เจียงเทาหมายถึงถ้าหากว่า…
เขาโชคดีต่อโคลงต้นของหลินจือไป๋ออกมาได้ล่ะก็ นั่นคงกู้ศักดิ์ศรีตัวเองกลับมาได้ครั้งใหญ่แน่!
แน่นอนว่า
เจียงเทาคิดเช่นนั้น
ปรมาจารย์โคลงคู่ทั้งห้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน
หลินจือไป๋ยิ้มกล่าว
