จารย์ก็คือผู้ทรงอำนาจทางวิชา!
ปรมาจารย์คือสัญลักษณ์ของจุดสูงสุดในสาขาหนึ่ง!
หลินจือไป๋กดปรมาจารย์ลงได้ก็แปลว่า เขาเองก็เป็นปรมาจารย์โคลงคู่คนหนึ่งเช่นกัน
หรือกระทั่งเป็นปรมาจารย์ระดับแนวหน้าเลยก็ว่าได้!
ในไลฟ์ออนไลน์ ชาวเน็ตที่กำลังดูก็ถึงกับอึ้ง!
หลายคนเพิ่งกดเข้ามาเพราะเห็นแฟนคลับของไปตี้โปรโมตชวนเชิญ
คนเหล่านี้ไม่ได้ดูการแข่งขันก่อนหน้านี้ แต่ฉากตรงหน้าก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขานิ่งไปสนิท!
‘เชี่ย!’
‘นี่ไปตี้จะคว้าแชมป์แล้วเหรอ?’
‘เขาเก่งได้ขนาดนี้ได้ยังไง!’
‘สุดยอด!’
‘โฉมหนุ่มน้อยผู้เปี่ยมวรรณศิลป์เจิดจรัส!’
‘ที่ผ่านมาฉันแค่รู้ว่าไปตี้เก่งเรื่องแต่งทำนอง เขียนเนื้อเพลงก็ใช้ได้ แต่ก็แค่ใช้ได้เท่านั้น ไม่คิดเลยว่าความสามารถของเขาจะสูงขนาดนี้!’
‘หรือว่าเขาถนัดกลอนย้อนอ่าน?’
‘จู่ๆ ก็อยากรู้เลยว่าฝีมือการออกโคลงต้นของไปตี้เป็นยังไง’
‘ยังไม่ถึงคิวเลย’
‘ถึงคิวโคลงต้นของปรมาจารย์โคลงคู่แล้ว!’
ปรมาจารย์โคลงคู่ท่านนี้ชื่อว่า ลู่หยวน โคลงต้นของเขาคือ
“ธาราภูผาทุกแห่งหนงดงามสดใส”
“หือ?”
“ดูเหมือนง่ายกว่าที่คิดนะ”
“นี่ก็กลอนซ้ำคำธรรมดาๆ ไม่ใช่เหรอ?”
พอโคลงต้นนี้ออกมา ผู้เข้าแข่งขันไม่น้อยก็พากันกดปุ่มรวมถึงหลินจือไปด้วย
หลินจือไป๋ต่อว่า ‘แดดส่องฝนโปรยทุกโมงยามดีงามน่าอัศจรรย์’
ลู่หยวนฟังรอบหนึ่งก็หัวเราะลั่น กล่าวว่า
“โคลงรองของทุกท่านผิดหมด โคลงบทนี้ของผมอ่านย้อนได้ ‘งดงามสดใสทุกหนแห่ง ภูผาธ
