่ต่อไม่ออก
และเพราะโคลงต้นข้อนี้โจวไท่ต่อไม่ได้ คะแนนของเขาจึงตกมาอยู่อันดับสอง หลินจือไป๋จึงกลายเป็นอันดับหนึ่งในตอนนี้
“นี่ไป๋ตี้กำลังจะคว้าแชมป์แล้วใช่ไหม?”
ผู้ชมเห็นคราวนี้โจวไท่ต้านไม่ไหวแล้ว ต่างก็กลั้นหายใจเฝ้ารอ เพราะการแข่งขันใกล้จะสิ้นสุดเต็มที!
ในตอนนี้เอง
ปรมาจารย์โคลงคู่คนที่สองออกโรง
ปรมาจารย์ “ที่นี่สงบสุขจะอยู่ยั้งนานหรือ?”
ไป๋ตี้ “คนผู้นั้นใจดี จึงไม่โศกเศร้าเลย”
ปรมาจารย์ “ที่ฉันหมายถึงคือ ที่แห่งนี้สงบสุข สามารถอยู่ได้ตลอดไป”
ไป๋ตี้ “ที่ผมหมายถึงคือ คนคนนั้นดี จึงไม่โศกเศร้า”
วัฒนธรรมภาษาจีนกว้างใหญ่ลึกซึ้ง ในโคลงคู่นั้นเหมาะนักที่จะวางกลลวง แต่กับดักทำนองนี้เห็นได้ชัดว่าใช้ไม่ได้ผลกับหลินจือไป๋
“…”
ปรมาจารย์คนที่สองถอยออกไป
ปรมาจารย์คนที่สามกัดฟันเอ่ยว่า “ทะเลกว้างไร้ขอบ ฟ้าเป็นฝั่ง!”
หลินจือไป๋มองตารางคะแนนพลางกล่าว “ภูผาสูงสุดปลาย ข้าคือยอด!”
ปรมาจารย์คนที่สี่ตัดสินใจใช้ไม้ตาย “ปากเดียวกลืนได้สองน้ำพุสามคงคาสี่สมุทรห้าทะเลสาบ!!”
นี่คือโคลงคู่ปริศนา!
ในการแข่งขันโคลงคู่ที่เป็นทางการ โดยทั่วไปจะไม่ใช้กัน เพราะดูเป็นการเล่นลูกไม้เกินไป ต้องทายปริศนาก่อนจึงจะต่อได้ ปรมาจารย์ท่านนี
