็ด บทที่แปด บทที่สิบ… บทเหล่านี้เจียงเทามีแนวคิดอยู่ในใจแล้ว
การเข้ารอบชิงชนะเลิศย่อมไม่น่าใช่ปัญหา
แต่เจียงเทายังอยากแต่งให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อกดดันไปตี้คนนั้นให้สุดแรง!
รอบแรกไปตี้ชิงความโดดเด่นไปจนหมด เจียงเทาย่อมอยากแย่งความโดดเด่นคืนกลับมา
เขาเคยถูกเพื่อนรุ่นเดียวกันกดจนเสียท่าขนาดนี้เมื่อไหร่?
ใช่แล้วไปตี้แข็งแกร่งมาก!
แต่สไตล์โคลงคู่ที่แต่ละคนถนัดนั้นไม่เหมือนกัน
เหตุผลที่ไปตี้ทำได้ดีขนาดนั้นเมื่อครู่นี้ เป็นไปได้มากว่าเพราะเขาถนัดโคลงกลประเภทนั้นที่สุด
แต่รอบนี้มีประเภทโคลงคู่ที่หลากหลายมากขึ้น ความได้เปรียบของไปตี้จึงไม่ได้มีมากขนาดนั้นอีกแล้ว
ตนเองย่อมมีโอกาสเหนือกว่าอีกฝ่าย!
“บทที่หกก็เหมือนจะมีแนวทางแล้ว!”
แววตาเจียงเทาเป็นประกายวาววับ
ตนจะสร้างชื่อกระหึ่มให้สะท้านในรอบสองนี้ เอาทุกอย่างที่เสียไปในรอบแรกกลับคืนมาให้หมด!
เวลาพิจารณาโจทย์สิ้นสุดลง พิธีกรเอ่ยว่า
“ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันทุกท่านเริ่มตอบได้ค่ะ การนับถอยหลังสิบนาทีเริ่มต้นแล้ว!”
ทันทีที่เสียงจบลงทุกคนก็เริ่มลงมือเขียนพู่กัน
ผู้ที่ฝ่าเข้ามาถึงรอบสองล้วนมีของด้วยกันทั้งนั้น
แม้บางคนจะทำได้ไม่ถึงห้าบท แต่อย่างน้อยบทสองบทหรือกระทั่งสองบทสามบทก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร
หลินจือไป๋ก็เริ่มจรดพู่กันเช่นกัน ฉวัดเฉวียน หนึ่งบท สองบท สามบท…
ครบห้าบท!
เมื่อเขียนโคลงรองครบห้าบท หลินจือไป๋ก็วางพู่กันลง
แค่นี้ก็เพียงพอที่
