้นกากเต้าหู้ก็ยิ่งเลิศรส ทั้งหอมเผ็ดและมีรสชาติของเนื้อสัตว์ เส้นก๋วยเตี๋ยวหนึ่งถ้วยลงท้องไป ตามด้วยน้ำแกงที่เหลือ สามารถช่วยให้อุ่นซ่านไปทั้งร่างเลยทีเดียว
ยามเช้าที่อากาศหนาวเย็น ได้มากินอาหารเช่นนี้ ช่วยให้รู้สึกสบายตัวได้มากจริง ๆ
“มา พวกเจ้าทำงานมานานแล้ว ทุกคนมากินกันคนละครึ่งถ้วยเล็กเถอะ” เย่อวี๋หรานยิ้ม “ข้าไม่กล้าให้พวกเจ้ามากกว่านี้ นี่เป็นวันวางแผงวันแรก ปริมาณมีจำกัด ทุกคนลองชิมดูก่อน วันหน้าถ้ามีวัตถุดิบมากกว่านี้ ข้าค่อยให้พวกเจ้าได้กินกันอย่างเต็มคราบ”
“ฮ่า ๆๆๆ…จูต้าเหนียง ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว!” พี่เป้าหัวเราะร่าแล้วบอกพวกพี่น้องที่มาช่วยงานให้นั่งลง
เสี่ยวฝูจื่อก็อยู่ด้วยเช่นกัน เขานั่งลงข้างโต๊ะอย่างร่าเริง “ย่าบุญธรรมทำอาหารอร่อยยิ่งนัก ข้าชอบกินของที่ย่าบุญธรรมทำ”
“เจ้ายังเด็ก ยังกินเผ็ดมากไม่ได้ ย่าบุญธรรมเติมน้ำแกงเส้นให้เจ้านะ” น้ำแกงเส้นที่เย่อวี๋หรานกล่าวถึงก็คือน้ำร้อนที่ใช้ลวกเส้นมันเทศ
หลังต้มน้ำจนเดือด นำเส้นมันเทศลงไปลวกหลาย ๆ รอบ น้ำร้อนก็เริ่มมีรสชาติขึ้นมา
เย่อวี๋หรานจงใจเลือกถ้วยปากกว้าง คีบเส้นมันเทศที่กึ่งเทากึ่งโปร่งใสลงในถ้วย โรยหอมซอยลงไป ใช้ทัพพีอันใหญ่ตักน้ำแกงในหม้อข้าง ๆ ราดลงไป กลิ่นหอมฉุยก็ลอยออกมาทันที
“ฟุดฟิด…หอมมาก!” ผู้ชายตัวโตหลายคนประคองถ้วยก๋วยเตี๋ยว รู้สึกว่าทั้งแปลกใหม่และน่ารับประทานยิ่ง
ก่อนจะมาที่นี่ พวกเขาได้กินซาลาเปาไส้เนื้
