ต่นิยายเรื่องนี้แตกต่างจากทุกเรื่องที่เขาเคยอ่านมา เขากดเข้าไปทันที นิยายเรื่องนี้อัปเดตทีเดียวห้าตอนรวด เฉินหย่งอ่านรวดเดียวจบทั้งห้าตอน รู้สึกสดชื่นสุดๆ เหมือนกินแตงโมแช่เย็นกลางหน้าร้อน โล่งสบายจนตัวลอย!
“นิยายเรื่องนี้โคตรมันเกินไปแล้ว!”
ดวงตาเฉินหย่งเป็นประกาย เรื่องนี้ไม่ด้อยไปกว่า ‘การกลับมาของเทพสงคราม’ ที่เขาเพิ่งอ่านจบเลย แถมพระเอกยังข้ามมาจากบลูสตาร์ด้วย พาให้อินสุดๆ! ยิ่งไม่ต้องพูดถึง… ส้ม มันเทศ แอปเปิ้ล อะไรพวกนี้ที่อยู่ในโลกนั้นกลายเป็นสมบัติล้ำค่า พระเอกถือของธรรมดาในบลูสตาร์เหล่านี้ไล่กวาดศัตรูราบคาบ ทำให้เหล่าผู้แข็งแกร่งยอมสยบ เหล่าสาวๆ พากันหลงใหล! ฟินโคตร!
อ่านอีกซักเล่มแล้วกัน!
นิยายเรื่องที่สามที่เฉินหย่งกดเข้าไปชื่อว่า ‘ย้อนอดีตไปเป็นเซียนกวี’ ใช้การข้ามเวลาเป็นจุดขายเหมือนกัน พระเอกทะลุไปในอดีตแล้วก็ลอกบทกวีชื่อดังที่ยุคนั้นยังไม่มีออกมาแบบหน้าตาเฉย!
แล้วจากนั้น… เรื่องที่สี่! เรื่องที่ห้า! เรื่องที่หก! ยิ่งอ่านเฉินหย่งก็ยิ่งตื่นเต้น! เหมือนกับเปิดประตูสู่โลกใบใหม่! เว็บนี้มันเหมือนขุมทรัพย์ชัดๆ! ทำไมรู้สึกว่าตนเปิดอ่านเรื่องไหนก็สนุกไปหมดเลย? แม้ว่านิยายพวกนี้จะเต็มไปด้วยพล็อตสะใจแบบไม่ซับซ้อน แต่เฉินหย่งไม่เคยอ่านนิยายสไตล์จินตนาการเปิดสมองขนาดนี้มาก่อน เต็มไปด้วยฉากมโนพุ่งพล่านต่างๆ นานา เขาติดงอมแงมจนเกือบลืมอ่านนิยายเรื่องใหม่ของปู่เยโหว!
จริงๆ ไม่ใช่แ