่อกับแม่แยกทางกัน
เรื่องราวจบลงด้วยกระบวนการทางจิตใจของ ‘ฉัน’ แต่พอตํานีอ่านมาถึงตรงนี้ กลับอึ้งสนิทราวกับกลายเป็นรูปปั้น
ไม่มีผี!
แล้วก็ไม่มีอะไรน่าสยดสยอง!
เรื่องนี้ไม่ใช่แบบที่เธอจินตนาการไว้แต่แรกเลยสักนิด!
ในช่วงแรกโทนเรื่องดูแปลกประหลาดลี้ลับ ทั้งหมดเป็นเพราะปัญหาทางจิตของ ‘ฉัน’ ล้วนๆ!
นี่เป็นกระบวนการที่เด็กคนหนึ่งค่อยๆ ได้รับบาดแผลทางใจ และเกิดการเปลี่ยนแปลงทีละนิด!
“สุดยอด…”
ตํานีตระหนักขึ้นมาทันทีว่า บางทีเธออาจจะไม่เคยเข้าใจนิยายก่อนหน้านี้ของปู่เยโหวเลยก็ได้
ไม่ว่านิยายของปู่เยโหวจะแปลกประหลาดเพียงใด บรรยากาศจะดูชวนขนลุกแค่ไหน แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่เขาต้องการสื่อก็ไม่ได้หวือหวาไร้สาระ กระทั่งยังมีแง่คิดที่ลึกซึ้งอีกด้วย!
อย่างนิยายสั้นเรื่องนี้ เรื่องราวถ่ายทอดผ่านมุมมองของเด็กคนหนึ่งในการมองความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่
หลังจากเหตุการณ์ที่ทำให้พ่อแม่ทะเลาะกัน ฉันสามารถมองเห็นคนทั้งสองคน แต่พวกเขากลับมองไม่เห็นกันและกัน จนฉันค่อยๆ ตระหนักว่าตนเลือกได้แค่คนใดคนหนึ่งที่จะใช้ชีวิตด้วย
ส่วนนี้แท้จริงแล้วเป็นการเปรียบเปรยถึงการหย่าร้างของพ่อแม่ และเด็กก็ทำได้แค่ตามไปอยู่กับพ่อหรือแม่คนใดคนหนึ่งเท่านั้น
ต่อมาพ่อกับแม่ทะเลาะกันอีกครั้ง สุดท้ายฉันจึงเลือกอยู่กับแม่ และนับแต่นั้นมา โลกของฉันก็มีแค่แม่คนเดียว
สุดท้ายความจริงก็เปิดเผย มันได้กลายเป็นโศกนาฏกรรมที่ไม่อาจแก้ไข ปู่เยโหวใช้วิ
