บทที่ 408 ชี้แนะ
จูซื่อหู่ไม่ได้ถามออกมา แต่จูซื่อและจูอู่ก็มอบคำตอบให้เขาแล้ว
“ผู้หญิงที่มาหาถึงที่ง่าย ๆ เช่นนั้นจะไปชอบง่าย ๆ ได้อย่างไร? เจ้าต้องเช็ดตาให้สะอาด พิจารณาให้ชัด ๆ ว่านางชอบเจ้าที่ตัวเจ้า หรือพุ่งเป้ามาที่ครอบครัวเจ้ากันแน่?”
“เจ้าคิดว่านางน่าสงสาร ไม่แน่ว่าคนเขาอาจเห็นเจ้าเป็นไอ้โง่ เข้าหาเจ้าเพราะเห็นว่าครอบครัวเจ้ากำลังได้ดีต่างหาก”
……
นอกจากจูซานแล้ว จูอู่เป็นคนที่มีไหวพริบที่สุดแล้วในบรรดาพี่น้องสกุลจู เขาพูดได้ตรงจุดที่สุดแล้ว
เขาวิเคราะห์สถานการณ์ของสกุลจูให้ทุกคนฟัง ถ้าเป็นเมื่อหลายปีก่อน ครอบครัวพวกเขายากจนข้นแค้น ไม่มีผู้หญิงคนไหนเต็มใจแต่งให้พวกเขา แต่ปีนี้ต่างออกไป ถึงจะเป็นครอบครัวของจูเหล่าซานจูเหล่าซื่อก็ตาม ทั้งสร้างเรือนหลังใหม่ ทั้งยังปลูกมันเทศหน้าหนาว ใครบ้างไม่จับจ้องสกุลจูของพวกเขาตาเป็นมัน?
แม้แต่จูปาเม่ย มารดาของเขาถึงขั้นลั่นวาจาไว้แล้วว่าจะไม่ดูตัวก่อนถึงเวลาอันเหมาะสม ก็ยังมีคนมาเลียบเคียงถามเรื่องน้องสาวของพวกเขา อยากไปโผล่หน้าให้ปาเม่ยเห็น ถ้าไม่อยากได้ผลประโยชน์จากสกุลจูแล้วยังจะเป็นอะไรได้อีก?
ก่อนนี้ไร้คนถามไถ่ แต่ตอนนี้กลับมีคนมากมายเข้าหา ย่อมต้องมีสาเหตุแน่นอน
“แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องดี จำเป็นต้องเช็ดตาให้สะอาด ดูให้ดีว่านั่นคือเสือสิงห์กระทิงแรดจากที่ใด อย่าถูกดอกบัวขาวหลอกเอาได้ง่าย ๆ”
จูอู่ยกประสบการณ์พิเคราะห์คนของเขามาบ
