่นางสกุลหลี่มากเท่าใดก็ยิ่งหมายความว่าอีกฝ่ายมีคุณสมบัติเพียบพร้อม คนสกุลหลี่พอใจแล้วถึงจะยอมปล่อยวาง ยกโทษให้จูซื่อหู่
ส่วนจูซื่อหู่ยามนี้อาจดูเหมือนได้รับความอับอาย แต่ขอเพียงเขาวางท่าทีนอบน้อมให้มาก แสดงความจริงใจมากพอ เท่านี้ก็จะสามารถปรับปรุงตนเองเป็นคนใหม่ เริ่มต้นใหม่ได้ ทำให้คนอื่นจดจำเขาในทางที่ดี
ส่วนหลิวไป๋ฮวา…
เหอะเหอะ! เวลานี้ไม่อาจปล่อยให้นางเข้ามาวุ่นวายอีก ไม่เห็นหรือว่าพี่สะใภ้คำก็ ‘คนชั้นต่ำ’ อีกคำก็ ‘ผู้หญิงอีกคน’ เท่ากับว่าจัดประเภทเรื่องของหลิวไป๋ฮวาเอาไว้ชัดเจนแล้วไม่ใช่หรือ?
กล่าวจนถึงตอนท้ายก็เอ่ยถึงเพียงจูซื่อหู่ ไม่กล่าวถึงหลิวไป๋ฮวาแม้ครึ่งคำ ก็เพราะไม่ต้องการให้หลิวไป๋ฮวาเข้ามามีส่วนร่วมในเรื่องนี้อีก
ขอเพียงนางไม่แทรกเข้ามา จูซื่อหู่ขอขมาเสร็จ ทุกคนทราบว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร พูดไปในแนวทางเดียวกัน เท่านี้ก็สามารถคลี่คลายเรื่องนี้ได้แล้ว
หลิวไป๋ฮวาพยายามอยู่หลายครั้งก็ไม่อาจอ้อมไปข้างหน้าได้ ร้อนใจหนักกว่าเดิม จึงอ้าปากคิดจะร่ำร้อง
จูซานเสิ่นและจูซื่อเสิ่นจะยอมให้นางร้องงั้นหรือ?
คนหนึ่งจับคน อีกคนอุดปาก หญิงวัยกลางคนที่ทำนาทำไร่มาจนชินก็สามารถควบคุมเด็กสาวที่ยังไม่เคยถูกเรื่องทางโลกเคี่ยวกรำมาก่อนเอาไว้ได้ในที่สุด
หลิวไป๋ฮวาที่น่าสงสารร้อนใจจนน้ำหูน้ำตาไหล มองไปทางจูซื่อหู่ด้วยสายตาขอร้องอ้อนวอน
น่าเสียดายที่จูซื่อหู่ไม่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวแม้แต่น้
