้ายังคงเป็นจูเหล่าโถว
ตอนที่เริ่มการประชุม จูหย่งหนิงกระอักกระอ่วนใจเป็นที่สุด
ทำอย่างไรได้ ผู้ใดใช้ให้หญิงปากสว่างเป็นภรรยาของเขาเล่า
ถึงแม้เจ้าหน้าที่และผู้อาวุโสจะไม่ได้เอ่ยชื่อเขา เพียงกล่าวถึงหญิงปากสว่าง แต่เขาก็ยังรู้สึกอับอายอย่างมาก
ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือไม่ เขารู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าคนรอบข้างลอบชำเลืองมองมาที่ตนเอง แววตาเปี่ยมความสงสาร
ชั่วขณะนั้น จูหย่งหนิงนึกเสียใจที่มาด้วยตนเอง เขาน่าจะให้ลูกชายเป็นคนมาแทน
อย่างไรเสีย ช่วงเวลาที่น่าอับอายเช่นนี้ บุตรชายมารับโทษทัณฑ์แทนบิดาก็ถูกต้องตามครรลองฟ้าดินอยู่แล้ว
ลูกชายของจูหย่งหนิง “…”
เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง จูหย่งหนิงก็ถูกเจ้าหน้าที่และผู้อาวุโสเรียกไปสนทนาเป็นการส่วนตัว
สรุปได้ว่าบอกให้เขาซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัววางตัวให้สมกับที่เป็นหัวหน้าครอบครัว อย่าเอาแต่ปล่อยให้สตรีผู้หนึ่งจูงจมูกอยู่เรื่อยไป
ถ้ายังปล่อยไว้แบบนี้ ครอบครัวจูหย่งหนิงคงต้องขายขี้หน้าไม่เหลือชิ้นดีเสียแล้ว
แน่นอนว่าต้องปลอบใจเขาด้วยเช่นกัน บอกให้เขาวางใจเรื่องมันเทศหน้าหนาว เขายังมีสิทธิ์เหมือนเดิมทุกประการ ให้เขากลับไปเตรียมการให้ดี เก็บเกี่ยวนาข้าวให้เรียบร้อย
เมื่อออกมาจากเรือนเจ้าหน้าที่ จูหย่งหนิงเห็นว่ามีคนยืนออกันอยู่หน้าประตูเรือน ในจำนวนนั้นก็คือจูเหล่าโถว
ตอนนั้นเขาแทบจะเลี้ยวกลับไปเลยทีเดียว แต่ไม่รอให้เขาชักเท้าหนีก็มีคนเรียกเขาขึ้นมาเสียก่อน “อ
