บทที่ 380 เจ็บแทน
แม่สามีดี ๆ แบบนี้ยังจะไปหาจากที่ใดได้อีก?
ครั้นได้ยินคำกล่าวเหล่านั้นของหลี่ซื่อก็มีคนนึกอิจฉาขึ้นมา ก่อนหน้านี้เพียงทราบว่าหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์อนุญาตให้ลูกสะใภ้ถือเงิน แต่คิดไม่ถึงว่านางยังดูแลลูกสะใภ้เป็นอย่างดีเช่นนี้อีกด้วย?
ถึงขั้นมีคนเริ่มหวั่นไหว บ้านเดิมพวกเขายังมีเด็กสาวที่ยังไม่ออกเรือน ควรพิจารณาครอบครัวหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ด้วยดีหรือไม่?
หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์โหดก็จริง แต่นางดีต่อลูกสะใภ้นี่นา
อีกด้านหนึ่ง หลินซื่อวิ่งกระหืดกระหอบมาตลอดทางจนกลับมาถึงเรือนสกุลจู
“ท่านแม่ แย่แล้ว เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ!”
เย่อวี๋หรานเงยหน้าขึ้นมา “เกิดเรื่องอะไร? เจ้าไปดูความครึกครื้นไม่ใช่รึ แล้วทำไมวิ่งกลับมาเสียเล่า?”
หลินซื่อกล่าวเสียงหอบแฮก “ท่านแม่ เกิดเรื่องจริง ๆ เจ้าค่ะ หญิงปากสว่าง หญิงปากสว่างโดนพิษ นางบอกว่าท่านแม่เป็นคนวางยา”
เย่อวี๋หรานมีสีหน้างุนงง “ข้าวางยา? ข้าจะไปวางยาพิษนางทำไม? ไม่ได้พูดกันว่านางถูกจับได้ว่ามีชู้ ถึงได้ถูกกรอกยาพิษหรอกหรือ?”
“ไอ้หยา พูดไปก็ไม่รู้เรื่องหรอกเจ้าค่ะ ท่านแม่ ตอนนี้คนยังอยู่ที่เรือนหมอชาวบ้าน ท่านจะไปดูสักหน่อยไหมเจ้าคะ?”
เย่อวี๋หรานไม่รู้ว่าเรื่องนี้มาเกี่ยวข้องกับตนเองได้อย่างไรจึงกล่าวว่า “ได้ ข้าไปดูสักหน่อยก็แล้วกัน เจ้าไม่ต้องไปแล้ว อยู่ที่เรือนนี่แหละ”
“หา?!”
เย่อวี๋หรานยืนขึ้นแล้วกล่าวว่า “พอข้าไป ที่เรือนก็ไม่มีผู้ใหญ่แล้ว ข้า
