ไม่วางใจ”
เมื่อแม่สามีกล่าวเช่นนี้ หลินซื่อค่อยนึกขึ้นได้ จริงด้วย! ในเรือนมีของกินของใช้มากมาย ตอนนี้คนทั้งหมู่บ้านล้วนทราบว่าพวกนางอยู่ดีกินดีกันแล้ว ถ้าในเรือนไม่มีผู้ใหญ่อยู่ด้วยก็ค่อนข้างอันตรายจริง ๆ
ถึงนางจะอยากไปร่วมชมความครึกครื้นด้วยใจจะขาด ดูว่าแม่สามีจะ ‘จัดการ’ หญิงปากสว่างอย่างไร แต่ก็จำต้องอยู่เฝ้าเรือนด้วยความเสียดาย
เย่อวี๋หรานเอาแต่ครุ่นคิดถึงเรื่องนี้มาตลอดทาง ใคร่ครวญกลับไปกลับมาแล้วก็ยังหาสาเหตุของเรื่องราวไม่ได้
วันนี้ทั้งวันนางได้พบหญิงปากสว่างที่แปลงผักเพียงครั้งเดียว ตอนนั้นหญิงปากสว่างยังดี ๆ อยู่เลย ไฉนผ่านไปไม่ทันไรก็ถูกคนกรอกยาพิษเสียเล่า ทั้งยังดึงนางเข้ามาพัวพันด้วยอีกต่างหาก กลัวก็แต่กรอกยาพิษเป็นเรื่องเท็จ ใส่ร้ายนางจึงจะเป็นเรื่องจริงมากกว่ากระมัง?
เย่อวี๋หรานจนใจยิ่งนัก รู้สึกว่าหญิงปากสว่างลงทุนทำถึงขั้นนี้เพียงเพื่อกล้ามันเทศนับว่าอยู่นอกเหนือความคาดหมายของคนทั่วไปจริง ๆ
เมื่อนางไปถึงเรือนหมอชาวบ้าน ภายในลานเรือน จ้าวกุ้ยเซิงและจูหย่งหนิงก็ขจัดความเข้าใจผิดเรื่องสวมหมวกเขียวเรียบร้อยแล้ว
ทุกคนมองจ้าวกุ้ยเซิงที่ถูกให้ร้ายจนกลายเป็น ‘ชายโฉด’ ทั้งยังถูกทุบตีเสียอนาถแล้วก็นึกเห็นใจยิ่งนัก
มาเยี่ยมญาติอยู่ดี ๆ กลับต้องมาถูกคนอื่นเข้าใจว่าเป็น ‘ชายโฉด’ โดนทุบตีไปยกหนึ่ง ไม่ว่าใครก็คงไม่มีทางจะรู้สึกดีไปได้หรอกกระมัง?
ไม่รู้เหมือนกันว่าหลังจากนี้พี่น้อ
