าโมโหจนเกือบทนไม่ไหวที่จะไปตีเจ้าพวกนั้นสักที”
“พวกเราจับตาดูกันสักหน่อย อายุของปาเม่ยตอนนี้สามารถหาคนมาดูตัวด้วยได้แล้ว” จูต้าไม่ได้พูดออกมาว่าในเวลานั้นที่เขาแต่งงานกับหลิ่วซื่อ ที่จริงก็มีมองคนอื่นไว้บ้าง แต่อายุก็ไม่ได้ห่างจากปาเม่ยนัก
เพราะไม่มีทางเลือก เขาอายุสิบกว่าปีแล้วควรจะดูตัวได้แล้ว แต่เงื่อนไขครอบครัวไม่ดีนัก ผู้หญิงที่อายุเหมาะสมล้วนไม่ยินยอมที่จะตบแต่งกับเขา
ยามนั้นเขาถูกกดดันไม่มีหนทาง คิดพิจารณาเองว่าเลือกคนอายุน้อยหน่อยย่อม ‘ล่อลวง’ ได้ง่ายกว่า
คาดไม่ถึงว่าเป้าหมายที่เขาเลือกหมายตาจะเป็นหลิ่วซื่อ
หลิ่วซื่อเป็นลูกสาวคนโตของครอบครัว นาง ‘โง่’ เล็กน้อย จึงถูกคน ‘รังแก’ ได้ง่าย เขาช่วยเหลือนางไปสองครั้ง คนก็ตายใจแล้ว
ผู้ชายสกุลจูปรึกษากันอยู่นานก็ยังได้ข้อสรุปว่าต้องปกป้องไว้
น้องสาวอายุน้อยมากยิ่งถูกล่อลวงได้ง่าย
ไม่แน่ว่าอาจจะมีผู้ชายใจคดที่คิดจะจู่โจมปาเม่ยของบ้านพวกเขา ถ้าใช้วิธีที่เปิดเผยบริสุทธิ์ใจและเที่ยงธรรมก็แล้วไป แต่เกรงว่าจะมีผู้ชายที่จิตใจไม่มีคุณธรรม ใช้ ‘อุบาย’ บางอย่าง
แม้ว่าตัวพวกเขาเองจะไม่เคยทำเช่นนั้น แต่พวกเขาที่ ‘ล่อลวง’ ผู้หญิงมา ก็ได้คบค้าสมาคมกับผู้ชายเหล่านั้นไม่น้อย จึงได้ยินมาหลายอย่าง
การพูดคุยระหว่างผู้ชาย และการพูดคุยระหว่างชายหญิงล้วนแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
พูดคุยกันอยู่หลายประโยค อีกฝ่ายก็ฮึกเหิม เปิดปากพูดจ้อถึงข่าวคราวที่ ‘ร้อนแรง’
