ั้งแรกที่ผมเห็นเขาเป็นแบบนี้
มันเป็นภาพที่แปลกตาชอบกล
“ว่าไง…?”
เมื่อหัวหน้าทีมเอ่ยอีกครั้ง ไคล์จึงเปิดปาก แต่ก่อนที่คำพูดจะหลุดออกมา หัวหน้าทีมก็ยกมือหยุดไว้เสียก่อน
“ช่างเถอะ เห็นนายอึกอักกับการตอบคำถามง่าย ๆ แบบนี้ งั้นฉันจะตอบให้เอง ฉันพอจะเดาออกอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น”
หัวหน้าทีมเบนความสนใจมาทางผม
“เขาเป็นจุดอ่อนของนายใช่รึเปล่า? เขาคือสาเหตุที่ทำให้นายคุมสติไม่อยู่ นี่เป็นครั้งแรกที่นายออกสำรวจกับคนที่นายเรียกว่าเป็นครอบครัว แค่คิดที่ว่าเขาอาจจะตายก็ทำให้นายสติแตกจนลืมที่ฝึก ๆ มาทั้งหมดไปเลย ถูกไหม?”
“…..”
ความเงียบของไคล์เป็นคำตอบที่ชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ หัวหน้าทีมถอนหายใจอีกครั้งหนึ่ง
“ไม่ใช่ว่าฉันไม่เข้าใจหรอกนะ และนี่อาจจะเป็นเรื่องดีสำหรับนายด้วยซ้ำ ตั้งแต่ที่เข้ากิลด์มา นายก็เอาแต่เคลียร์เกตรัว ๆ แบบไม่พลาดเลย เพราะงั้นเอาความผิดพลาดครั้งนี้มาเป็นบทเรียนซะ คืนนี้กลับไปคิดทบทวนดู แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยมาหาฉัน”
“….รับทราบครับ”
ไคล์พยักหน้าเงียบ ๆ ยอมรับคำพูดของหัวหน้าทีม
“แน่นอนว่านายต้องโดนทำโทษสำหรับข้อความผิดพลาดของตัวเองด้วย เดี๋ยวฉันจะบอกรายละเอียดบทลงโทษทีหลัง”
จากนั้น หัวหน้าทีมก็หันไปสนใจโซอี้กับเรย์มอนด์
“สำหรับพวกเธอสองคน ฉันไม่มีอะไรจะพูดเยอะ
