ตอนที่ผมแสดงเจ้าหมีให้เด็กสาวดู ทุกอย่างพลันหยุดนิ่ง
ทั้งเสียงเขย่ากุกกัก ทั้งแรงสั่นสะเทือน
ผมทำเพียงแค่มองเธอด้วยหัวใจเต้นกระหน่ำ ในขณะที่ดวงตาสีดำสนิทของเธอยังคงจับจ้องไปที่ตุ๊กตาหมีโดยไม่กะพริบ
‘เธออาจจะไม่อยากได้มัน แต่สำหรับตอนนี้ แค่หยุดเธอได้ก็คุ้มแล้ว’
เอฟเฟกต์ของเจ้าหมีนี่มันส่งผลถึงขั้นนี้เลยเหรอเนี่ย…
และนี่คือทั้งหมดที่ผมต้องการจริง ๆ พลางก้าวเท้าไปหาเธอ
“เธอชอบมันไหม? น่ารักดีใช่ไหมล่ะ?”
ฝ่ามือเขย่าตุ๊กตาหมีเบา ๆ ดวงตากวาดสำรวจทั่วห้องซึ่งแทบจะว่างเปล่า มีเพียงของใช้จำเป็นไม่กี่อย่างที่เต็มเติมพื้นที่แห่งนี้: หนึ่งเตียง หนึ่งตู้เสื้อผ้า และหนึ่งโต๊ะตัวเล็ก ห้องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนห้องเก็บของที่ถูกดัดแปลงเป็นห้องนอนมากกว่าจะเป็นห้องนอนจริง ๆ เสียอีก
ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
แถมมันยังเล็กกว่าห้องนอนอื่นที่ผมเดินผ่านมาเพื่อมาถึงที่นี่แบบมาก ๆ ด้วย
“หมี…?”
สาวน้อยเอียงคอขณะมองดูตุ๊กตาหมี ดวงตากลมโตของเธอกะพริบปริบ ๆ
ผมคลี่ยิ้มก่อนจะขยับเข้าใกล้เธอมากขึ้น
“ใช่แล้ว ตุ๊กตาหมีไง”
รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ผนวกกับทุกสิ่งที่ผมได้ยินมา มันบ่งบอกทุกอย่างที่ผมจำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของเธอแล้ว ผมก้าวเข้าไปใกล้ ค่อย ๆ ย่อตัวลงเพื่อสบตาเธอ แล้วยื่นตุ๊กตาหม
